نقش پرستار اورژانس در آموزش بیمار مبتنی بر فناوری های نوین و جایگاه بلاکچین در مدیریت اطلاعات آموزشی

28 شهریور 1405 - خواندن 8 دقیقه - 28 بازدید



پرستار اورژانس یکی از نخستین و مهم ترین اعضای تیم درمان است که با بیمار و خانواده او ارتباط مستقیم برقرار می کند. در محیط اورژانس، این ارتباط معمولا در شرایطی انجام می شود که بیمار درد، اضطراب، نگرانی یا سردرگمی دارد و زمان نیز محدود است.

در چنین شرایطی، آموزش بیمار اهمیت ویژه ای پیدا می کند. بیمار باید بداند چه اتفاقی برای او افتاده، چه مراقبت هایی لازم است، داروها را چگونه مصرف کند، چه علائمی نیازمند مراجعه فوری هستند و پس از ترخیص چه مسیری را دنبال کند.

با گسترش فناوری های دیجیتال، نقش پرستار نیز در حال تغییر است. پرستار آینده فقط انتقال دهنده اطلاعات شفاهی نیست؛ بلکه می تواند نقش هماهنگ کننده آموزش، ثبت کننده اطلاعات آموزشی و حلقه ارتباطی میان بیمار، خانواده و نظام سلامت را بر عهده داشته باشد.

در این میان، بلاکچین می تواند به عنوان یکی از فناوری های پشتیبان برای مدیریت و ثبت قابل اعتماد اطلاعات آموزشی مطرح شود.


چرا نقش پرستار در این موضوع کلیدی است؟

فناوری به تنهایی نمی تواند بیمار را آموزش دهد.

یک سامانه دیجیتال ممکن است بهترین محتوای آموزشی را داشته باشد، اما اگر بیمار نداند کدام محتوا برای او مناسب است یا آن را به درستی درک نکند، هدف آموزش محقق نمی شود.

پرستار می تواند نیاز آموزشی بیمار را شناسایی کند، محتوای مناسب را انتخاب کند و مطمئن شود که بیمار یا همراه او پیام اصلی را دریافت کرده است.

برای مثال، بیماری که برای اولین بار با دستگاه خاصی کار می کند، ممکن است نیازمند آموزش عملی و مشاهده ای باشد و صرفا ارسال یک فایل متنی کافی نباشد.


از آموزش شفاهی تا آموزش هوشمند

در روش سنتی، آموزش بیمار اغلب بر گفت وگوی مستقیم متکی است.

اما فناوری می تواند این فرآیند را تکمیل کند.

برای مثال، پرستار می تواند پس از آموزش حضوری، یک محتوای دیجیتال مرتبط با همان موضوع در اختیار بیمار قرار دهد.

این محتوا می تواند شامل:

  • متن ساده
  • تصویر
  • ویدئوی آموزشی
  • پرسش های کوتاه برای سنجش درک بیمار
  • علائم هشدار
  • دستورهای مراقبتی
  • زمان پیگیری

باشد.

در نتیجه، بیمار می تواند پس از خروج از بیمارستان نیز دوباره به آموزش دسترسی داشته باشد.


نقش بلاکچین در این فرآیند

در این مدل، بلاکچین جای پرستار یا سیستم آموزش بیمار را نمی گیرد.

کاربرد احتمالی آن در لایه مدیریت اطلاعات است.

برای مثال، می توان رویداد زیر را ثبت کرد:

«آموزش مراقبت در منزل در تاریخ مشخص توسط پرستار ارائه شد و بیمار دریافت آن را تایید کرد.»

همچنین می توان اطلاعاتی درباره مجوز دسترسی و سابقه تعاملات آموزشی ثبت کرد.

این قابلیت می تواند به بیمارستان کمک کند تا در مراجعات بعدی، سابقه آموزشی بیمار را بهتر پیگیری کند.


مثال عملی: آموزش بیمار مبتلا به آسم

بیمار مبتلا به آسم را در نظر بگیریم که به اورژانس مراجعه کرده است.

پرستار پس از انجام اقدامات لازم، نحوه استفاده از دارو یا وسیله استنشاقی را آموزش می دهد.

در یک سیستم هوشمند، فرآیند می تواند چنین باشد:

مرحله اول: پرستار آموزش حضوری می دهد.

مرحله دوم: محتوای آموزشی مناسب برای بیمار در پرونده دیجیتال قرار می گیرد.

مرحله سوم: بیمار با تلفن همراه خود به محتوای آموزشی دسترسی پیدا می کند.

مرحله چهارم: بیمار یک ارزیابی کوتاه از میزان درک خود انجام می دهد.

مرحله پنجم: ثبت می شود که آموزش ارائه شده است.

مرحله ششم: پس از ترخیص، بیمار همچنان به محتوای آموزشی دسترسی دارد.

در چنین مدلی، بلاکچین می تواند برای ثبت برخی رویدادها و مدیریت اعتماد و مجوزهای دسترسی در کنار سایر سامانه ها استفاده شود.


مثال عملی: بیمار سالمند

در بیمار سالمند، ممکن است آموزش به تنهایی برای بیمار کافی نباشد.

پرستار می تواند با رضایت بیمار، یکی از اعضای خانواده را نیز وارد فرآیند آموزش کند.

مثلا درباره:

  • نحوه مصرف دارو
  • مراقبت از بیمار
  • علائم هشدار
  • زمان مراجعه
  • شماره تماس ضروری

آموزش ارائه شود.

در سیستم دیجیتال، می توان سطح دسترسی مشخصی برای همراه بیمار تعریف کرد.

در صورت استفاده از زیرساخت های مبتنی بر بلاکچین، می توان سوابق مجوزهای دسترسی را نیز به صورت قابل پیگیری مدیریت کرد.


کاهش خطا در انتقال اطلاعات

یکی از مشکلات مهم در مسیر مراقبت، انتقال اطلاعات میان افراد و مراکز مختلف است.

برای مثال، بیمار در اورژانس آموزش می بیند، اما هنگام مراجعه به درمانگاه یا بخش دیگری از بیمارستان، ممکن است اطلاعات مربوط به آموزش قبلی به شکل کامل در دسترس نباشد.

ثبت ساختاریافته آموزش می تواند به کاهش این مشکل کمک کند.


به عنوان مثال، پرونده بیمار می تواند نشان دهد:

آموزش دارویی: تکمیل شده

آموزش تغذیه: تکمیل شده

آموزش علائم هشدار: تکمیل شده

آموزش به همراه: تکمیل شده

نیاز به آموزش مجدد: دارد / ندارد

این اطلاعات می تواند در اختیار تیم درمان قرار گیرد.


یک ابزار پیشنهادی برای بیمارستان ها: داشبورد آموزش بیمار

بیمارستان می تواند برای پرستاران یک داشبورد آموزشی طراحی کند.

در این داشبورد، پرستار بتواند وضعیت آموزش بیماران را مشاهده کند.

برای مثال:




در این مدل، بلاکچین می تواند در لایه پشتیبان برای ثبت رویدادهای مهم، کنترل دسترسی و ایجاد قابلیت حسابرسی مورد استفاده قرار گیرد.


مزیت احتمالی برای مدیریت بیمارستان

اگر اطلاعات آموزشی به شکل ساختاریافته ثبت شود، مدیران بیمارستان می توانند شاخص های کیفیت را نیز بهتر بررسی کنند.

برای مثال:

چند درصد بیماران آموزش ترخیص را کامل دریافت کرده اند؟

کدام موضوعات آموزشی بیشتر ناقص می مانند؟

کدام گروه بیماران به آموزش مجدد نیاز دارند؟

آیا میزان مراجعه مجدد بیماران پس از اجرای برنامه تغییر کرده است؟

البته پاسخ به این پرسش ها نیازمند جمع آوری داده و طراحی ارزیابی مناسب است و نباید صرفا بر اساس فرضیات فناوری انجام شود.


آموزش پرستاران برای استفاده از فناوری

اجرای چنین سیستمی بدون آموزش کارکنان موفق نخواهد بود.

پرستار باید بداند:

  • چه اطلاعاتی باید ثبت شود؟
  • چه اطلاعاتی نباید ثبت شود؟
  • چگونه رضایت بیمار دریافت شود؟
  • چه کسی مجاز به مشاهده اطلاعات است؟
  • در صورت اشتباه در ثبت چه فرآیندی وجود دارد؟
  • چگونه بیمار را برای استفاده از سامانه راهنمایی کند؟

بنابراین، اجرای فناوری باید همراه با آموزش کارکنان و تدوین دستورالعمل های مشخص باشد.


حریم خصوصی و مسئولیت حرفه ای

اطلاعات آموزشی بیمار نیز بخشی از اطلاعات سلامت او محسوب می شود و باید با حساسیت مدیریت شود.

بیمار باید بداند چه اطلاعاتی ثبت می شود و چه افرادی می توانند به آنها دسترسی داشته باشند.

همچنین بیمارستان باید سیاست مشخصی برای مدیریت دسترسی، امنیت اطلاعات، احراز هویت و ثبت رضایت داشته باشد.

در این زمینه، استفاده از بلاکچین نباید به معنای انتشار اطلاعات پزشکی بیمار باشد. برعکس، معماری سیستم باید به گونه ای طراحی شود که محرمانگی بیمار حفظ شود.


یک مدل عملیاتی پیشنهادی

یک بیمارستان می تواند این مدل را به صورت آزمایشی در اورژانس اجرا کند:

۱. شناسایی نیاز آموزشی بیمار

۲. انتخاب محتوای آموزشی مناسب

۳. آموزش حضوری توسط پرستار

۴. ثبت آموزش در سامانه

۵. ارائه محتوای دیجیتال به بیمار

۶. ثبت تایید دریافت آموزش

۷. تعیین برنامه پیگیری

۸. ثبت رویدادهای ضروری در زیرساخت قابل اعتماد

۹. بررسی اطلاعات در مراجعه بعدی

۱۰. ارزیابی نتیجه

این فرآیند می تواند به مرور توسعه پیدا کند و گروه های بیشتری از بیماران را پوشش دهد.


نتیجه گیری

پرستار اورژانس می تواند نقش محوری در ایجاد پیوند میان فناوری و مراقبت انسانی داشته باشد.

فناوری نباید جایگزین ارتباط انسانی شود؛ بلکه باید به پرستار کمک کند آموزش را هدفمندتر، قابل پیگیری تر و منظم تر ارائه کند.

بلاکچین نیز می تواند در این اکوسیستم به عنوان یک لایه فناوری برای ثبت رویدادها، مدیریت مجوزها و ایجاد قابلیت پیگیری اطلاعات مورد استفاده قرار گیرد.

مدل مطلوب، مدلی نیست که در آن «فناوری» محور اصلی باشد؛ بلکه مدلی است که در آن بیمار محور، پرستار تسهیل کننده و فناوری پشتیبان فرآیند مراقبت باشد.

در صورت اجرای صحیح، بیمارستان می تواند از یک مدل سنتی که در آن آموزش بیمار در لحظه ترخیص پایان می یابد، به مدلی حرکت کند که آموزش و مراقبت بیمار را به شکل پیوسته از اورژانس تا منزل دنبال می کند.


محمد جواد اعصامی

کارشناس پرستاری و پژوهشگر حوزه سلامت