«محاسبه نفسی شیرین در میزبانی عشق» (خطاب به سفر چندمی های عزیز کاروان اربعین ۱۴۰۵)

🔰«محاسبه نفسی شیرین در میزبانی عشق»

(خطاب به سفر چندمی های عزیز کاروان اربعین ۱۴۰۵)

سلام به شما همراهان عزیز، دانشجویان فرهیخته و رفقای خوش سفرم. 

خیلی خوشحالم که دوباره وجود نورانی شما را در این مسیر می بینم. راستش را بخواهید، هر کدام از شما برای من عزیز هستید؛ چه کسانی که برای اولین بار است کفش های پیاده روی را می پوشند و چه شما «کهنه سواران» و سفر چندمی هایی که حالا دیگر با هر قدم، خاطره ای از سال های پیش در ذهنتان دارید.

 چرا امسال تصمیم گرفتید اربعین مشرف شوید؟ آن هم با این کاروان؟ شاید برخی از شما در دلتان بگویید: «خب، سال پیش هم بودیم، امسال هم با همین رفقا و همین فضای گرم خواهیم بود و انگار هر سال یک سفر تفریحی-معنوی است که یادش می ماند.»

اما اجازه بدهید امروز، در همین ابتدای راه، یک «اتمام حجت» کوچک با هم بکنیم. نه از آن اتمام حجت های سخت و اداری، بلکه یک گفتگو میان دو هم سفر قدیمی. 

ببینید عزیزان! امام حسین (ع) هر سال دعوت نامه می فرستند و ما می رویم. اما تفاوت این است که برخی «میهمان» می روند و برخی «مجاهد». 

میهمان کسی است که می آید، از میزبانی لذت می برد، با دوستانش می گردد، خاطره می سازد و بعد به خانه برمی گردد. این اتفاقا زیباست، اما کافی نیست.

سوال من از شما، مخصوصا از شما که چندمین بار است در این مسیر هستید، این است: آیا امسال هم قرار است فقط «رفیق» رفقای سال پیش باشید؟ یا قرار است «رفیق» هدف امام حسین (ع) شویم؟ به نظرتان چطور می توانیم این حس خوب رفاقت را به یک هدف بزرگتر وصل کنیم؟

بیایید صادق باشیم؛ اگر دلیل آمدن ما فقط آشنایی با دوستان، لذت بردن از فضای پیاده روی و تکرار خاطرات سال پیش باشد، آن هم قطعا برکاتی خواهد داشت، ولی ما در واقع در حال «تکرار» هستیم، نه «تکامل». 

سفر اربعین برای ما دانشجویان، نباید فقط یک «سفر یادگاری» باشد. باید به یک «سفر تکلیفی» تبدیل شود. 

بیایید با هم قرار بگذاریم؛ برای اینکه در پایان این سفر، وقتی از کربلا خارج می شویم، فقط یک عکس یادگاری در گالری گوشی مان نباشد، بلکه یک «تعهد» در قلبمان باشد. تعهدی برای اینکه در دانشگاه، در محیط کار و در زندگی مان، واقعا «آدم امام حسین (ع)» باشیم و برای ایشان «کار» کنیم، نه اینکه فقط «منتظر» سفر سال بعد باشیم.

پس بیایید این سفر را با این پرسش شروع کنیم: «من امسال برای چه آمده ام؟ برای رفاقت های قدیمی، یا برای یک پیوستگی ابدی با عاشورا؟»

امیدوارم همگی ما را به مقام «کارگزاران عاشورا» برساند تا بازگشت ما از این سفر، بازگشتی باشد به سوی یک زندگی هدفمندتر.

سفرتان پذیرفته و قلبتان نورانی و اراده تان استوار باد.

سید علی اصغر علوی 

یک روز قبل از سفر اربعین ۱۴۰۵

#مثلی_لا_یبایع_مثله

#برخیز_به_خون_خواهی

#یالثارات_الحسین

#یالثارات_الخامنه_ای

#رهبر_حسینی

#باید_برخاست

#اربعین۱۴۰۵

#کربلا_سلام

@karbalaasalam

@tanhaelaj