آیا تومور قلبی داریم؟

از آنجایی که سلول های عضله قلب (میوسیت ها) پس از تولد تقسیم نمی شوند یا تقسیم آنها بسیار ناچیز است؛ و چون سرطان اصولا حاصل تکثیر کنترل نشده سلول هاست، قلبی که سلول هایش تقسیم نمی شوند، کمتر مستعد سرطان می شود.

 تومورهای قلبی به دو دسته کلی تقسیم می شوند: 

1. تومورهای اولیه (شروع شده از خود قلب): 

این تومورها بسیار کمیاب بوده و در بسیاری موارد (75 درصد موارد) خوش خیم هستند. که شایع ترین آنها «میکسوم» است که معمولا در دهلیز چپ رشد می کند و می تواند مسیر خون را مسدود کند. ممکن است میکسوم از طریق خون به نقاط مختلف بدن رفته و مسیر خون آنها را مسدود کرده و سبب انفارکتوس یا سکته شود. اما به دلیل اینکه نمی تواند تقسیم گردد، تومور بدخیم محسوب نمی شود. شایع ترین نوع تومور بدخیم شروع شده از خود قلب، آنژیوسارکوم است که از رگ های خونی قلب منشا گرفته و بسیار مهاجم است. 

2. تومورهای ثانویه یا متاستاتیک (شایع تر): 

این ها تومورهایی هستند که در نقاط دیگری از بدن (مثل ریه، پستان، پوست یا خون) ایجاد شده و به قلب سرایت کرده اند. احتمال اینکه سرطان از جای دیگری به قلب برسد، حدود 20 تا 40 برابر بیشتر از این است که خود قلب دچار سرطان اولیه شود. 

علائم تومور قلبی: 

تومور در قلب می تواند علائمی شبیه به بیماری های قلبی دیگر ایجاد کند، از جمله: 

- تنگی نفس

- درد قفسه سینه 

- تپش قلب یا آریتمی (در صورتی که تومور در مسیر شبکه هادی قلب باشد.)

- سکته مغزی (اگر تکه ای از تومور کنده شود و به مغز رود). 

تشخیص: اکوکاردیوگرافی، MRI قلب یا CT scan انجام می شود. 

درمان: بهترین درمان، جراحی و خارج کردن تومور است. (البته بیشتر در مورد تومورهای خوش خیم مثل میکسوم.)