جایگاه ترامپ در سیاست خارجی ایالات متحده
همواره عده قابل توجهی در حوزه مطالعات روابط خارجی ایران تصور می کنند که این ترامپ رییس جمهور ایالات متحده است که فرمان سیاست خارجی را در اختیار دارد و شخص رییس جمهور به مثابه یک رهبر در زمینه تصمیمات جنگ و صلح یا تفاهمات خارجی تصمیم می گیرد.
درحالی که نه در آمریکا، که در هیچ کشور توسعه یافته و حتی توسعه نیافته ای چنین نیست و نهادهای مختلف امنیتی، سیاسی، رسانه ای و مطالعاتی در داخل و خارج از کشور و از دیگر سو نهادهای بین المللی و سیاست خارجی سایر کشورها و قدرت ها در شکل گیری و رویکردهای بین المللی ابرقدرت ها مانند آمریکا تاثیر بسزایی دارند.
در مورد ایالات متحده، با آن پیچیدگی ساختاری و تعدد نهادهای قدرتمند سیاسی، امنیتی، راسانه ای و پژوهشی در حوزه سیاست خارجی بدیهی است که قدرت در اختیار یک یا حتی چند نهاد نخواهد بود و نهادهای مختلفی مانند CIA، CTU، NSA، کنگره، مجلس سنا، وزارت دفاع، وزارت امور خارجه، وزارت خزانه داری، شرکت های تولید کننده سلاح، شرکت های چندملیتی، شرکت های بزرگ نفتی، لابی های سایر قدرت ها، کاخ سفید، موسسات مطالعاتی مانند رند و شورای روابط خارحی، رسانه های چندملیتی و احزاب در رویکردهای سیاست خارجی تاثیرگذار و قدرت انتخاب یا اختیار عمل رییس جمهور و حتی دولت آن را محدود خواهد کرد.
البته که رییس جمهور تصمیم نهایی را اتخاذ می کند، اما نهادها و لابی ها انتخاب او را با ریل گذاری خود به مقصد و تصمیم دلخواه هدایت می کنند و ضمن آن هر سیاستی، سیاستمدار خاص خود با روحیات لازم آن سیاست را می طلبد.
عنصر سیاست خارجی قدرت های بزرگ در قبال روابط ایران و آمریکا و به خصوص سیاست کشورهای عرب حوزه خلیج فارس در برابر ایران و آمریکا نیز تعیین سیاست های آمریکا برای ایران بسیار مهم و تعیین کننده است. رژیم اسراییل سهم بسیار مهمی در سیاست خارجی آمریکا دارد ولابی یهود به راحتی در دولت های مختلف تاثیرات جدی وارد می کند.
در نتیجه ما با یک ساختار پیچیده و چندلایه طرف هستیم، نه صرفا یک فرد یا یک دولت. به عنوان مثال لابی یهود در آمریکا تاثیرگذار است، اما این لابی و رژیم نیز روابط راهبردی با چین و روسیه دارد. لذا باید برای مقابله یا مذاکره با این پدیده نیز باید به همین میزان پیچیده و چندلایه و هماهنگ با سایر کشورها عمل کنیم.
