چرا انرژی هسته ای قابل تجدید نیست ؟ + جوابش
سلام من حامد عبدلی هستم
در این مطلب میخوایم به این موضوع بپردازیم: که چرا انرژی هسته ای قابل تجدید نیست
چون برخلاف منابعی مثل خورشید، باد و آب، به ماده ای وابسته ست که در طبیعت، توی بازه ی زمانی زندگی انسان، دوباره تولید نمی شه. سوخت اصلی نیروگاه های هسته ای معمولا اورانیومه؛ عنصری که مقدارش توی زمین محدوده و وقتی استخراج و مصرف می شه، به این راحتی ها جای خودش رو پر نمی کنه. یعنی ما نمی تونیم انتظار داشته باشیم که هر بار اورانیوم مصرف شد، طبیعت توی مدت کوتاه دوباره همون مقدار رو برامون بسازه. به همین خاطر، انرژی هسته ای در اصل به یک منبع محدود و تمام شدنی تکیه داره.
در مقابل، انرژی های تجدیدپذیر از منابعی به دست میان که مدام توی طبیعت در حال تکرار و جبران شدنن. مثلا خورشید هر روز می تابه، باد به طور طبیعی شکل می گیره و آب هم توی چرخه ی طبیعی خودش مدام جابه جا می شه. این یعنی حتی اگر ما از این منابع استفاده کنیم، اصل منبع از بین نمی ره و دوباره در دسترس قرار می گیره. اما در انرژی هسته ای، ما داریم از یک ماده معدنی استفاده می کنیم که باید از دل زمین بیرون کشیده بشه و بعد از مصرف، ذخایرش کمتر و کمتر می شن. دقیقا به همین دلیله که هسته ای رو نمی ذارن توی دسته ی انرژی های تجدیدپذیر.
البته این به این معنی نیست که انرژی هسته ای هیچ ویژگی مثبتی نداره. این نوع انرژی می تونه مقدار زیادی برق تولید کنه و در مقایسه با سوخت های فسیلی، موقع تولید برق، آلودگی کربنی خیلی کمتری داشته باشه. اما با وجود این مزیت ها، باز هم تجدیدپذیر حساب نمی شه، چون معیار تجدیدپذیر بودن اینه که منبع انرژی بتونه به طور طبیعی و پیوسته جایگزین بشه؛ چیزی که درباره ی اورانیوم و سوخت هسته ای صدق نمی کنه.
پس اگر بخوایم ساده، روان و در عین حال درست بگیم، باید بگیم که:
انرژی هسته ای تجدیدپذیر نیست، چون به سوختی وابسته ست که ذخیره ی محدودی داره و بعد از مصرف، در مدت کوتاه دوباره به طبیعت برنمی گرده.
به بیان دیگه، ما در انرژی هسته ای داریم از یک ذخیره ی محدود استفاده می کنیم، نه از یک جریان دائمی و همیشگی طبیعی.