نقش آموزش و پرورش در نهادینه سازی هویت ملی و انتقال آرمان ها
آموزش و پرورش یکی از بنیادی ترین نهادهای اجتماعی هر جامعه به شمار می آید و نقش آن صرفا به انتقال دانش و مهارت های درسی محدود نمی شود. این نهاد، بستر اصلی تربیت نسل آینده و شکل دهی به هویت فردی و اجتماعی دانش آموزان است. در نگاه کلان، آموزش و پرورش زمانی کارکرد واقعی خود را ایفا می کند که بتواند علاوه بر آموزش علوم، در نهادینه سازی ارزش ها، آرمان ها و هویت ملی نیز موثر باشد.
هویت ملی به عنوان مجموعه ای از باورها، ارزش ها، تاریخ مشترک، زبان، فرهنگ و نمادهای یک ملت، از طریق فرآیندهای تربیتی در ذهن و رفتار نسل جدید تثبیت می شود. مدرسه، معلم و محتوای آموزشی در این میان نقشی تعیین کننده دارند. اگر آموزش و پرورش بتواند دانش آموز را با گذشته تاریخی، دستاوردهای فرهنگی و مسئولیت های اجتماعی آشنا کند، زمینه ی شکل گیری نسلی آگاه، خودباور و متعهد فراهم می شود.
از سوی دیگر، انتقال آرمان ها در آموزش و پرورش به معنای آشنا کردن دانش آموزان با اهداف کلان اجتماعی، اخلاقی و فرهنگی جامعه است. این امر موجب می شود نسل جوان صرفا مصرف کننده ی اطلاعات نباشد، بلکه با درک جایگاه خود در جامعه، نسبت به آینده احساس مسئولیت کند. چنین رویکردی در نهایت به تقویت انسجام اجتماعی، افزایش سرمایه فرهنگی و پایداری توسعه ملی کمک خواهد کرد.
بنابراین، می توان گفت مهم ترین فرصت آموزش و پرورش در دوران تحصیل دانش آموزان، نهادینه سازی هویت ملی و انتقال آرمان ها است؛ فرصتی که اگر به درستی مورد توجه قرار گیرد، زمینه ساز تربیت نسلی توانمند، مسئولیت پذیر و برخوردار از هویت روشن خواهد بود.