هم افزایی رویکردهای تدریس در کلاس های چندپایه و مربی گری در کلاس های رزمی

این مقاله به صورت تحلیل نظری-تطبیقی به بررسی شباهت ها و هم افزایی های بین الگوهای سازمان دهی و روش های عملیاتی در «کلاس های چندپایه» (multigrade/mixed-age classrooms) و «کلاس های ورزشی رزمی» (martial-arts classes) می پردازد. تمرکز بر مشخصه ی کلیدی هر دو حوزه است: حضور یک فرد راهبر (معلم/مربی) که همزمان با فراگیرانی با سن و سطح مهارتی متفاوت کار می کند و «گردش فعال» (roving/conferring) بین فراگیران برای فراهم آوردن آموزش فردی سازی شده، بازخورد آنی و تنظیم تمرین ها. با بازبینی ادبیات آموزشی و علوم تربیتی معاصر و مطالعات مربوط به توسعه ی مربی گری و روابط مربی-شاگرد، مقاله چارچوبی مفهومی ارائه می دهد که تکنیک های اثربخش تجربه شده در مربی گری رزمی (مثلا تقسیم تمرین به ایستگاه ها، تمرین هدفمند کوتاه مدت، بازخورد فوری و مدیریت ریسک) را به عنوان استراتژی های عملیاتی پذیر برای بهبود کیفیت یاددهی در کلاس های چندپایه معرفی می کند. مقاله پیشنهاداتی برای طراحی دروس، ابزارهای ارزیابی شکل دهنده و الگوهای زمان بندی گردش معلم/مربی ارائه می دهد که می تواند به بهبود فرصت های یادگیری فردی و کاهش بار کاری معلم منجر شود. شواهد و منابع مورد استفاده محدود به مستندات علمی و گزارش های معتبر منتشرشده در ۳–۴ سال اخیر (داخلی و خارجی) هستند تا پاسخ گویی و جدیدبودن استدلال تضمین شود.

کلیدواژه ها:

تدریس تفکیک شده (Differentiated Instruction) ، کلاس چندپایه ، مربی گری ورزشی ، بازخورد آنی ، یادگیری همتا ، گردش معلم/مربی (roving/conferring)