فضاهای نیمه باز؛ بازآفرینی اقلیمی ایوان
فضاهای نیمه باز؛ بازآفرینی اقلیمی ایوان
در ماه های اخیر، بازآفرینی فضاهای نیمه باز (مانند ایوان ها، تراس های عمیق و رواق ها) در معماری مدرن به عنوان یک ترند برای کنترل اقلیمی مطرح شده است. این فضاها در معماری سنتی ایران نقش بافر حرارتی را بازی می کردند و امروز با متریال های نوین دوباره احیا شده اند. عملکرد اصلی این فضاها ایجاد سایه بر جداره های اصلی ساختمان و هدایت جریان هوا به داخل پیش از ورود به فضای بسته است. از منظر ارزان سازی، این فضاها نیاز به استفاده از دستگاه های تهویه مطبوع را در بسیاری از روز های سال حذف می کنند. علاوه بر این، فضاهای نیمه باز به عنوان حریم شخصی و فضای زیست باکیفیت، بدون تحمیل هزینه های اضافه ساخت فضا های بسته، متراژ مفید ساختمان را افزایش می دهند. استفاده از مصالح سبک برای اجرای این فضاها، بار مرده ساختمان را کاهش داده و پایداری لرزه ای را نیز بهبود می بخشد. این موضوع می تواند برای بررسی بیش تر بسیار غنی باشد، چرا که الگو های بومی را با تحلیل های مدرن انرژی ترکیب می کند. ارزان سازی در اینجا به معنای استفاده از استراتژی های طراحی به جای تکیه بر تجهیزات مکانیکی گران قیمت است که این امر باید به عنوان یک اصل اساسی در معماری آینده مورد تاکید قرار گیرد.