معماری تسخیر؛ بازتعریف جنگ شناختی در عصر هوش مصنوعی فوق مولد و حکمرانی الگوریتمیک

با افق گشایی فناوری های هوش مصنوعی فوق مولد و تثبیت پارادایم نوظهور حکمرانی الگوریتمیک، ماهیت سنتی تهدیدات امنیت ملی، دستخوش دگرگونی بنیادین شده و میدان اصلی منازعه از عرصه های مادی و سخت افزاری به فضای سیال و فراگیر ادراکی - شناختی منتقل گردیده است. این پژوهش در پی آن است تا با اتخاذ روش شناسی تحلیل کیفی تطبیقی
و بهره گیری از رویکرد آینده پژوهانه مبتنی بر سناریوهای سایبرنتیک، گذار کیفی میان "جنگ نرم" دوران پسا – صنعتی و "جنگ شناختی هوشمند" دوران پسا - انسانی را تبیین و تحلیل کند. یافته های حاصل از این تحقیق نشان می دهد که هوش مصنوعی فوق مولد، با بهره گیری از قابلیت های نفوذ کوانتومی اطلاعاتی و شخصی سازی رادیکال روایت ها، قادر است سطح “آنتروپی ادراکی” را در جوامع هدف به سطوح بحرانی افزایش داده و از طریق فرایندهای پیچیده و غالبا نامحسوس مهندسی ناهشیار جمعی ، مولفه های اراده ی آزاد و استقلال تصمیم گیری شهروندان را به انفعال کشانده و در نهایت، اراده ی آنان را در چارچوب الگوی حکمرانی تحمیل شده ی دیجیتال - اقتدارگرایانه، بازتعریف و انقیاد نماید. در بخش پایانی، راهبردهای دفاعی پیشگیرانه و واکنشی، با تمرکز بر مفهوم “واکسیناسیون شناختی” و توسعه ی “تاب آوری نرو - سایبرنتیک” به عنوان بستری برای مقاومت پایدار در برابر این تهدیدات نوظهور، مورد تحلیل و پیشنهاد قرار می گیرند.