درس معلم ار بود زمزمه محبتی...

🔰 درس معلم ار بود زمزمه محبتی ...

(به بهانه بزرگداشت روز معلم)

✍ دکتر رقیه پورغفار

دوازدهم اردیبهشت، مصادف با سالروز شهادت فیلسوف و عالم دینی شهید استاد مرتضی مطهری، به عنوان روز معلم نامگذاری شده است، تا یاد و راه معلمی که عمر خود را وقف روشنگری فکری و تربیت نسل ها کرد، چراغ راه همه آموزگاران این سرزمین باشد. روز معلم، یادآور منزلت والای انسان هایی است که رسالتشان روشن کردن چراغ دانایی در دل جامعه است. در فرهنگ ایرانی و اسلامی، معلم تنها انتقال دهنده دانش نیست؛ بلکه پرورش دهنده اندیشه، اخلاق و انسانیت است. 

شهید مرتضی مطهری، نمونه ای درخشان از معلم متعهد و اندیشمندی بود که تعلیم را با مسئولیت اجتماعی و دینی پیوند زد. آثار و اندیشه های او نه تنها در حوزه علم و فلسفه، بلکه در هدایت فکری جامعه نقشی ماندگار و تاثیرگذار ایفا کرد. او باور داشت که معلمی تنها آموزش مطالب درسی نیست، بلکه رسالتی برای ساختن انسان و جامعه است و به همین دلیل، نام او با مفهوم معلمی آگاه، مسئول و اثرگذار در تاریخ معاصر ایران پیوند خورده است. 

🔹امسال با توجه به حوادث تلخ جنگ رمضان و مدرسه میناا و ... از روز معلم به گونه ای دیگر باید یاد کرد. در روزگار کنونی و در شرایط دشواری که در حال حاضر جامعه ما با آن روبه روست، نقش معلمان بیش از پیش نمایان می شود. آنان در کنار آموزش علم، امید، آرامش و روحیه ایستادگی را به دانش آموزان منتقل می کنند. در این روزها که کشور عزیزمان، درگیر شرایط سخت و جنگ تحمیلی سوم است، نام معلم تنها با تخته و کتاب گره نخورده؛ بلکه با غیرت، مقاومت و خدمت در هم آمیخته است. معلمان این سرزمین، در هنگامه ای که صدای جنگنده ها و پرتابه ها به جای زنگ مدرسه به گوش می رسد، کلاس درس را تعطیل نکرده اند؛ بلکه آن را به دل خانه ها، منازل خود و فضاهای ساده اما سرشار از امید برده اند. چه بسیار معلمانی که خانه های خود را به مدرسه تبدیل کردند؛ خانه هایی که با نور ایمان و گرمای همدلی، پناهگاه دانش آموزانی شد که حتی در میان صدای انفجار، با صدای معلم وطنشان درس زندگی آموختند. آنان نشان دادند اگر دیوارهای مدرسه فرو بریزد، روح تعلیم و تربیت هرگز فرو نخواهد ریخت. و نمونه بارز آن در سرایر ایران عزیزمان به چشم می خورد. همچون میناب، که این روزها نماد ایستادگی معلمان شد؛ شهری که زمینش در نهم اسفند به خون پاک معلمان و دانش آموزان آغشته گشت و بار دیگر ثابت کرد که معلم، در صف نخست پاسداری از آینده ایستاده است. یاد معلمان فداکاری که در مسیر تعلیم و خدمت به جامعه و فرزندان این مرز و بوم جان خود را تقدیم کردند، همواره در حافظه تاریخی این ملت زنده خواهد ماند؛ آنان که زیر آتش دشمن، کتاب و قلم را در کنار ایمان و شجاعت نهادند تا نسل فردا بیاموزد چگونه باید دانا، مقاوم و مسئول زندگی کرد.

🔸جایگاه معلم در تعالیم اسلامی نیز بسیار رفیع شمرده شده است. به تعبیر قرآن، خدا خود نخستین معلم انسان و تعلیم دهنده است: علم الانسان ما لم یعلم" (سوره فلق) و علمه البیان" (سوره الرحمن) 

 پیامبراکرم (ص) می فرمایند: «انما بعثت معلما»؛ من برای تعلیم فرستاده شده ام. این سخن نشان می دهد که آموزش و هدایت انسان ها، از بزرگ ترین رسالت های الهی است. زیرا دانایی و آگاهی پایه های هدایت و پیشرفت جامعه را استوار می کند. به امام علی (ع) نیز سخنی به این مضمون و لفظ منسوب شده که فرمودند: «من علمنی حرفا فقد صیرنی عبدا»؛ هر کس به من حرفی بیاموزد، مرا بنده خود ساخته است. این بیان، نهایت احترام و قدرشناسی از مقام معلم را نشان می دهد و یادآور می شود که نقش معلم در شکل گیری شخصیت انسان ها تا چه اندازه عمیق و ماندگار است. رهبران معاصر ایران نیز همواره بر جایگاه بلند معلمان تاکید کرده اند. 

امام خمینی(ره) معلمان را «سازندگان انسان» دانسته و فرموده اند: «شغل معلمی، شغل انبیاست.» زیرا معلم همانند پیامبران، وظیفه هدایت و تربیت انسان ها را بر عهده دارد. رهبر شهید عظیم الشان مان نیز بارها تاکید کرده اند که آینده هر کشور در دست معلمان آن شکل می گیرد و معلمی را از شریف ترین و اثرگذارترین مسئولیت های اجتماعی دانسته اند. در چنین روزهایی، معلم تنها آموزگار درس نیست؛ بلکه تکیه گاه مردم است، صدای آرامش در دل طوفان، چراغی در تاریکی، و نشانه ای روشن از این حقیقت که ایران، با همه زخم ها، هنوز ایستاده و می آموزد. معلم یعنی ادامه ی راه انبیا؛ یعنی ایمان به نوری که در دل تاریکی می درخشد. معلم یعنی امید به فردا، حتی اگر در چنین روزهایی سخت و خونین باشد. 

به یاد همه ی معلمانی که جان خویش را فدای تربیت و میهن کردند، و به افتخار تمام معلمانی که امروز نیز با دست هایی خسته اما دل هایی بزرگ، مشعل دانایی را در این شب های سنگین روشن نگاه داشته اند، سر تعظیم فرود می آوریم و می گوییم:روزتان مبارک، ای معلمان سربلند ایران!