این کتاب فریاد نمی زند؛ نجوا می کند: «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک»
اگر گاهی احساس می کنی در مسیر زندگی گم شده ای، اگر چای داغ را با حضور یک دوست واقعی دوست داری، این کتاب برای توست. «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک» برگرفته از اثر پرفروش و محبوب جیمز نوربری، نویسنده و هنرمند بریتانیایی، مجموعه ای از گفت وگوهای صمیمانه و تصاویری شاعرانه است که از دل فلسفه و معنویت بودایی برآمده است. اما این کتاب فقط یک مجموعه نقل قول نیست. این کتاب مکالمه ای است میان دو دوست ناهماهنگ اما جدانشدنی: پاندایی بزرگ، آرام، خردمند و پر از اعتماد به جریان زندگی، و اژدهایی کوچک، مشتاق، گاهی مضطرب، گاهی خسته، اما همیشه آماده برای شروع دوباره. آن ها در چهار فصل سال با هم سفر می کنند، گم می شوند، زیر باران خیس می خورند، چای می نوشند، از شکفتن درخت گیلاس حرف می زنند و از ترس، تغییر، تنهایی، عشق و تعلق.
چرا باید این کتاب را خواند؟
چون این کتاب فریاد نمی زند؛ نجوا می کند. در دنیایی که هر روز از ما می خواهد بیشتر باشیم، سریع تر حرکت کنیم، بیشتر تولید کنیم و کمتر حس کنیم، «پاندای بزرگ و اژدهای کوچک» به ما اجازه می دهد بنشینیم، یک فنجان چای بریزیم و فقط نفس بکشیم. پاندای بزرگ به اژدهای کوچک یادآوری می کند که «زندگی همین جا نشسته است»، نه در آینده ای که هنوز نیامده، نه در گذشته ای که رفته است.
این کتاب پر است از جملاتی که مثل قطره های باران روی سنگ، آرام و پیوسته در ذهن حک می شوند: «درخت گیلاس خودش را با بقیه درخت ها مقایسه نمی کند. او فقط شکوفه می زند.» یا «ممکن است شکست بخوری، اما اگر اجازه دهی ترس جلوی تلاش کردن تو را بگیرد، حتما شکست می خوری.» و جایی دیگر: «تغییر، تنها چیزی است که می توانی از آن مطمئن باشی.»
چه چیزی این کتاب را خاص می کند؟
نخست اینکه شخصیت هایش نه قهرمان اند، نه کامل. اژدهای کوچک می گوید «بعضی وقت ها فکر می کنم به اندازه کافی خوب نیستم» و پاندای بزرگ بدون قضاوت، فقط چایی می ریزد و کنارش می نشیند. این کتاب به ما می آموزد که ضعف، نقطه پایان نیست؛ بلکه بخشی از مسیر است. دوم اینکه تصاویر کتاب چنان زنده و شاعرانه توصیف شده اند که می توانی باران را ببینی، بوی چای را استشمام کنی و سرمای شبی طولانی را روی پوستت حس کنی.
سوم اینکه هر صفحه از این کتاب، می تواند یک تمرین ذهن آگاهی باشد. از «حتی یک درخت آسیب دیده می تواند زیباترین شکوفه ها را خلق کند» تا «زمستان زمانی است که طبیعت کنار می کشد. استراحت می کند و انرژی خود را برای شروعی دوباره جمع می کند. دوست من، ما هم باید همین کار را بکنیم.» این جملات فقط برای خواندن نیستند؛ برای زیستن هستند.
این کتاب به چه کسانی پیشنهاد می شود؟
به همه کسانی که دلتنگ گفت وگویی عمیق اما ساده اند. به کسانی که در گذر روزهای شلوغ، لحظه ای برای نشستن کنار پنجره با یک کتاب کوچک و گرم نیاز دارند. به کسانی که با مفاهیمی مثل «رها کردن»، «اعتماد به زندگی»، «مهربانی با خود» و «شجاعت در ندانستن مسیر» آشنا هستند یا می خواهند باشند. این کتاب برای نوجوانان نیز جذاب است، چون مفاهیم عمیق را بدون سنگینی و با زبان تمثیل و تصویر بیان می کند.
و مهم تر از همه، این کتاب به تو یادآوری می کند که تنها نیستی. پاندای بزرگ می گوید: «تو هر روز به من کمک می کنی؛ فقط با بودن کنارت.» و اژدهای کوچک پاسخ می دهد: «بیشتر از همه، روشی که باعث می شوی احساس کنم را دوست دارم.»
در پایان...
«پاندای بزرگ و اژدهای کوچک» یک کتاب نیست؛ یک پناهگاه است. پناهگاهی برای روزهایی که از خودت خسته شده ای، برای لحظاتی که نمی دانی قدم بعدی چه باشد. این کتاب تو را تشویق نمی کند که کوه را جابه جا کنی؛ فقط یادت می آورد که می توانی کنار رودخانه بنشینی، تماشایش کنی و بفهمی که حتی رودخانه هم عجله ندارد. «آیا زندگی می گذرد در حالی که ما اینجا نشسته ایم و هیچ کاری نمی کنیم؟»
«زندگی همین جا نشسته است.»
پاندای بزرگ و اژدهای کوچک منتظر تو هستند.
کانال در بله:
کانال در ایتا: