در پگاه حماسه ایران

31 فروردین 1405 - خواندن 3 دقیقه - 51 بازدید

✍️ یادداشت روز

⭐️در پگاه حماسه ی ایران: رستاخیزی از دل خاک تا سپیده دم پیروزی

من، که قلم برداشته ام تا شرح این روزگار سترگ را بنگارم، شاهد صحنه هایی بوده ام که از ژرفای تاریخ، فریاد مقاومت سر می دهند. اینک، ایران ما، نه چون قربانی ای بی دفاع، که چون کوهپایه ای استوار، در برابر طوفانی ایستاده که اراده کرده بود او را ببلعد.
آنها که چشم دیدن شکوفایی این خاک را ندارند، با سلاح ددمنشی، نه فقط سنگرها، که مدرسه ها، دانشگاه ها، اورژانس ها، و حتی آرامش خانه های مردم را هدف گرفتند. حمله به اورژانس دریایی ایران در جزیره ی هرمز، گویی سیلی بود بر صورت انسانیت؛ نشان داد که دشمن، نه در پی جنگ، که در پی دریدن ریشه های بقا و امید است. ۲۵ مرکز درمانی، ۱۸ آمبولانس، یک بالگرد امدادی… این ها تنها آمار نیستند؛ این ها قلب های زخمی ملتی هستند که با اراده ی پولادین، خون خویش را در رگ های امید جاری ساخته اند.
آنها که تصور می کردند با تحریم و تهدید، ایران را به زانو درخواهند آورد، سخت در اشتباهند. تحریم های اتحادیه ی اروپا، برای ملتی که در قلب خود، گنجینه ی ایمان و اتحاد را دارد، رنگ باخته است. لغو پروازها، افزایش قیمت بنزین در سراسر جهان، و تعطیلی شعب بانک های خارجی، نشانه هایی از ناامیدی غرب در برابر اقتدار کشور عزیزمان ایران اسلامی است؛ اقتداری که ریشه در خون هزاران شهید و اراده ی میلیونی مردم دارد.
ازدحام جمعیت در میادین شهرها، در حمایت و بیعت با رهبر سوم خود،آیت الله سید مجتبی خامنه ای (حفظه الله)، همراهی دانشجویان از دانشگاه های مختلف از باب تکلیف شرعی و دینی خود با علم و آگاهی، فریاد دانش آموزان شجاع در کنار والدین خود در شبهای قدر با دعا و نیایش، در حمایت از دانش آموزان شهید مینابی و دیگر هم سن و سالان خودشان ، و تلاش بی وقفه ی امدادگران در اورژانس ها؛ این ها تصاویری هستند که دشمن، در تلاش است تا آن ها را با غبار جنگ بپوشاند. اما هر موشکی که به سوی مردم بی دفاع شلیک می شود، نه تنها زخمی بر پیکر آنان، که شعله ای فروزان تر بر آتش مقاومت در دل ایرانیان می نهد.
دریادلان سپاه پاسداران، با اقتدار خود، تنگه ی هرمز را به جولانگاه اراده ی ایران تبدیل کرده اند. موشک های زیرآبی ما، که نمادی از نبوغ ایرانی است، پیامی قاطع به جهان دارد: اینجا، قلمرو اراده ی ملت ایران است.
روسیه، چین، و حتی کشورهایی که تا دیروز در جبهه ی دیگر ایستاده بودند، امروز از لزوم پایان این جنگ خانمان سوز سخن می گویند. اما پیروزی نهایی، نه با میانجی گری قدرت های جهانی، که با اتکا به خداوند و اراده ی خود ملت ایران به دست خواهد آمد.
این حماسه ای است که از دل خاک برمی خیزد؛ رستاخیزی که با خون شهیدان آبیاری شده و با اتحاد ملت، به سپیده دم پیروزی ختم خواهد شد. این قصه، قصه ی ایستادگی است؛ قصه ی ایمانی که از میان درد، شکوفا می شود و قصه ی ملتی که هرگز تسلیم نخواهد شد. ان شاءالله
یا حق🇮🇷🇮🇷🇮🇷 ۱۴۰۴/۱۲/۲۰
✍️رقیه پورغفار