زبان اقتدار در تاریخ ملت ها

👍 زبان اقتدار در تاریخ ملت ها

تاریخ ملت ها در لحظه هایی نوشته می شود که آنان میان «تسلیم» و «ایستادگی» یکی را برمی گزینند. جهان معاصر بارها نشان داده که در میدان سیاست بین الملل، احترام را نه به ضعف که به اراده و اقتدار می دهند. ملت هایی که در برابر طوفان های تهدید و فشار قامت خم نکرده اند، سرنوشت خود را با دست های خویش رقم زده اند.
در ژانویه سال ۱۹۷۲، تنها چند هفته پس از شکست سنگین پاکستان در جنگ ۱۹۷۱ و جدایی بنگلادش، "ذوالفقارعلی بوتو" در شهر مولتان گردهمایی بزرگی با دانشمندان و متخصصان هسته ای کشورش برگزار کرد. پاکستان زخمی و تحقیرشده از جنگ، در برابر پرسشی بزرگ ایستاده بود: چگونه می توان امنیت و استقلال یک ملت را در جهانی پر از رقابت و تهدید تضمین کرد؟
بوتو در همان نشست جمله ای گفت که بعدها به یکی از مشهورترین جملات سیاسی قرن بیستم تبدیل شد:
«اگر لازم باشد مردم ما علف بخورند، باز هم بمب اتمی خواهیم ساخت!»
آن تصمیم، تنها یک تصمیم فنی یا نظامی نبود؛ اعلام اراده ملتی بود که نمی خواست بار دیگر طعم تحقیر و شکست را بچشد. سال ها تلاش، فشار، تحریم و کار پنهان علمی سرانجام در مه ۱۹۹۸ به ثمر نشست؛ زمانی که پاکستان در منطقه چاغی در ایالت بلوچستان آزمایش های هسته ای خود را انجام داد و جهان دریافت که یک کشور دیگر نیز به باشگاه قدرت های هسته ای پیوسته است. کوه های چاغی در آن روز لرزیدند، اما آن لرزش برای پاکستان نماد ثبات و بازگشت اعتمادبه نفس ملی بود.
این تنها یک روایت از تاریخ نیست. اگر صفحات قرن بیستم را ورق بزنیم، می بینیم که بسیاری از قدرت های امروز نیز مسیر اقتدار را با تصمیم های بزرگ و گاه پرهزینه پیموده اند. در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵، در دل صحرای نیومکزیکو، نخستین انفجار هسته ای جهان با نام «ترینیتی» انجام شد و جهان وارد عصر تازه ای شد؛ عصری که در آن قدرت بازدارندگی به یکی از عناصر اصلی امنیت کشورها تبدیل شد. چهار سال بعد، اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۴۹ در سمی پالاتینسک نخستین آزمایش هسته ای خود را انجام داد و توازن قدرت جهانی وارد مرحله ای تازه شد.
در سال ۱۹۶۰ فرانسه در صحرای رگان الجزایر نخستین آزمایش هسته ای خود را انجام داد. شارل دوگل، رئیس جمهور وقت فرانسه، معتقد بود کشوری که می خواهد مستقل بماند باید بر توان دفاعی خود تکیه کند. چین نیز در سال ۱۹۶۴ در صحرای لوپ نور به جمع قدرت های هسته ای پیوست. هند در سال ۱۹۷۴ در پوخران نخستین آزمایش خود را انجام داد و در سال ۱۹۹۸ آن را با آزمایش های گسترده تر ادامه داد.
این رویدادها یک حقیقت مشترک دارند: در نظام بین الملل، ملت هایی که اراده ای استوار و وحدتی عمیق دارند، مسیر آینده خود را با قدرت بیشتری ترسیم می کنند. تاریخ نشان داده است که امنیت و عزت ملی چیزی نیست که دیگران آن را هدیه دهند؛ بلکه سرمایه ای است که ملت ها با ایستادگی، همبستگی و اعتماد به توان خود به دست می آورند.
سرزمین ما نیز بیگانه با این حقیقت نیست. این خاک، گواه فداکاری مردان و زنانی است که برای دفاع از عزت و استقلال آن از جان خود گذشته اند. خون شهیدان تنها یادگاری از گذشته نیست؛ عهدی است که هر نسل با نسل های پیش از خود می بندد تا پرچم عزت این سرزمین بر زمین نیفتد.
در جهانی که پر از رقابت، بحران و تهدید است، آنچه یک ملت را استوار نگه می دارد، بیش از هر چیز روح بیداری و همبستگی اوست. ملتی که تاریخ خود را می شناسد، قدر فداکاری های فرزندانش را می داند و در برابر فشارها از اصول خود عقب نمی نشیند، هرگز به حاشیه رانده نخواهد شد.
ملت ها گاه با سلاح می جنگند، اما پیش از آن با اراده می ایستند. و ملتی که اراده اش بیدار باشد، شکست ناپذیر است.
ایران نیز بارها در طول تاریخ نشان داده است که هرگاه پای استقلال، شرافت و آینده اش در میان باشد، مردمی بیدار و استوار دارد؛ مردمی که در سخت ترین روزها کنار یکدیگر می ایستند و اجازه نمی دهند اراده بیگانگان بر سرنوشت این سرزمین سایه بیفکند.
ایران کهن، ایران اسلامی، ایران بیدار، ایران استوار است؛ سرزمینی که عزتش را از تاریخ، ایمان و خون رهبران و فرزندانش گرفته و با همان صلابت از آن پاسداری خواهد کرد.

✍️ #رقیه_پورغفار/۱۴۰۵/۱/۲۲


رویداد اول دریچه روشن حقایق👇
💻 👉 Rooydadeavval.ir