داوری مقالات علمی-پژوهشی(۱)

یکی از موارد مهم در داوری مقالات علمی با ساختار علمی-پژوهشی، رعایت دقیق و صحیح ساختار آنها است. ساختار مقالات علمی باید شامل بخش های اصلی و اساسی مانند چکیده، مقدمه، پیشینه مطالعاتی (که خود شامل پیشینه نظری و پیشینه تجربی می شود)، روش شناسی، یافته ها، نتیجه گیری و منابع باشد.

هنگامی که به مقالات با ساختار علمی-پژوهشی پرداخته می شود، بسیار مهم است که این ساختار به طور ویژه ای بر اساس نوع روش تحقیق انتخاب شده (که می تواند کیفی، کمی یا آمیخته باشد) تنظیم و طراحی گردد. هر یک از این روش ها نیازمند ساختار خاص خود هستند و در صورت رعایت نشدن این اصول، ممکن است مقاله از نظر علمی اعتبار خود را از دست بدهد. به این ترتیب، پژوهشگران باید با این جزئیات آشنا باشند و در ارزیابی خود به این نکته توجه ویژه ای داشته باشند تا در نهایت کیفیت و اعتبار علمی مقالات حفظ شود.

مقاله پژوهشی به عنوان یکی از مهم ترین انواع مقالات علمی، با هدف طرح مسائل جدید یا ارائه دیدگاه های نوین به مسائل قدیمی نوشته می شود. این مقالات معمولا شامل حدود 4000 کلمه، با حداکثر 8 صفحه، و ساختاری مشخص هستند. ساختار این مقالات شامل بخش های اصلی زیر است: ابتدا، چکیده ای با حداکثر 300 کلمه ارائه می شود که شامل شرح مسئله، سوال یا فرضیه، روش تحقیق، خلاصه یافته ها و نتیجه گیری است. سپس، کلمات کلیدی 4 تا 6 کلمه ای ذکر می شود. مقدمه به بیان اهمیت و ضرورت پژوهش می پردازد و هدف مقاله را در ذهن خواننده روشن می کند. در ادامه، پیشینه پژوهش به بررسی مهم ترین مطالعات پیشین و وجه جدید مقاله می پردازد، که نشان دهنده تسلط نویسنده بر موضوع است. سوال پژوهش باید اکتشافی و واضح باشد و فرضیه به عنوان پاسخ احتمالی و آزمون پذیر به سوال مطرح می شود. روش تحقیق به تبیین چگونگی انجام پژوهش می پردازد. بدنه مقاله شامل مبانی نظری، نتایج و بحث است که نظم و ترتیب منطقی دارد. در بخش نتیجه گیری، نتایج کلی پژوهش و پاسخ به سوالات ارائه می شود و زمینه ای برای پژوهش های آینده فراهم می کند. در نهایت، فهرست منابع شامل مشخصات کتابشناختی منابع مورد استفاده است که به طور کامل و طبق دستورالعمل نشریه تنظیم می شود.