تدبیر جنایتکاران حرفه ای؟؟

تدبیر جنایتکاران حرفه ای ؟

در دنیای امروز بر اثر گسترش وسایل ماشینی و تکنولوژی ، زمینه ناپاکی و گناه بیش از پیش توسعه یافته و جنایتکاران برای تحقق بخشیدن به افکار شیطانی و اندیشه های پلیدی که دارند با استفاده از هوش و فطانت خداداد نقشه های حساب شده و دقیق طرح می نمایند و منویات ناپاک خویش را آنچنان با تدبیر و دوراندیشی پیاده می کنند که اغلب نه گرفتار پلیس و محاکم قضایی می شوند و نه از چگونگی عمل خود ، نادم و پشیمان می گردند .

زمامداران کشورهای بزرگ و استعمار گر نیز مانند جنایتکاران حرفه ای برای مستعمره ساختن ممالک کوچک و ربودن هستی ثروت ملت های ضعیف دارای سازمان های وسیع اداری و برنامه های سنجیده و منظم هستند . اینان برای رسیدن به هدفهای پلید و نامشروع خود نقشه های دقیق طرح می نمایند و افکار شیطانی خویش را با تدبیر و آینده نگری پیاده می کنند و مسیری را که در پیش می گیرند بطوری حساب شده می پیمایند که اغلب بمنویات پلیدی که دارند نائل می گردند و کمتر دچار شکست و ناکامی می شوند .

تدبیر صحیح و عقلانی در اخلاق این است که آدمی در هر کاری که می خواهد وارد شود ابتداء به حسن و قبح آن فکر کند و خیر و شر آن را بشناسد ، اگر تشخیص داد که آن کار ، مشروع و بر وفق ندای وجدان و انسانیت است و یا لااقل در جهت مخالف آن نیست نقشه اجرائیش را با دقت طرح کند ، مسیر خود را عاقلانه و با مآل اندیشی تعیین نماید و عملا از پی انجام آن برود اما اگر آن کار را ناروا و غیر انسانی شناخت ، خود را از فکر آن تهی کند ، پیرامونش نیندیشد ، خویشتن را به فساد و تباهی نکشاند. 

عقل روشن ، وجدان بیدار ، شرافت نفس و ضمیر آگاه ایجاب می کند که آدمی همواره مراقب اعمال خود باشد ، مسیر حق و فضیلت را ترک نگوید ، به کارهای غیر انسانی و ضد وجدان دست نزند ، خویشتن را به پلیدی و ناپاکی آلوده نکند ، و برای رسیدن به دنیای غیر مشروع ، شرف انسانی را پایمال ننماید. 

برای آنکه انسانها بر وفق عقل عمل کنند ، حق پذیر و منصف باشند ، و از کارهای باطل و خلاف انصاف بپرهیزند لازم است حق و باطل را بشناسند و انصاف و بی انصافی را تشخیص دهند . تا بتوانند در شئون مختلف زندگی به مسیر حق و انصاف گرایش یابند ، از اعمال ناحق و غیر منصفانه اجتناب نمایند ، و برای حفظ دین خود از دنیای غیر مشروع چشم بپوشند .

مردم دیروز برای شناخت حق و باطل و تمیز خوب و بد ، اغلب از قضاوتهای وجدان اخلاقی که الهام تکوینی خداوند است و همچنین از مقررات ادیان الهی که وحی تشریعی باریتعالی است استفاده می کردند ، در بسیاری از موارد با این دو معیار ، حق را از باطل و روا را از ناروا تشخیص می دادند ، بیش و کم بر طبق آن عمل می کردند ، و در نتیجه به سعادت نسبی نائل می آمدند .

در جهان کنونی ، معیارهای وجدانی و دینی در نظر بسیاری از مردم از اعتبار. افتاده است زیرا گروهی از آنان بر اثر گرایش به پاره ای مکاتب مادی ، اصالت دعوت پیامبران و همچنین فطری بودن وجدان اخلاقی را نفی نموده و به قضاوت آنها در شناخت نیک و بد ترتیب اثر نمی دهند و گروه دیگر با آنکه مادی نیستند ولی آگاهانه یا ناآگاه تحت تاثیر مادیون قرار گرفته و همانند آنان به ندای درونی وجدان و دعوت برونی پیامبران بی اعتنا شده اند .