خطرات محیط زیست را دریابیم

به نام آنکه جان را فکرت آموخت

«تاریخ معلم انسان هاست، اما شاگردان بدی دارد(مارکوس تولیوس سیسرون- فیلسوف رومی ۴۳ ق.م)»

در بین انبوهی از کتاب هایی که در رابطه با اسباب و علل انحطاط اقوام، ملت ها و  تمدن های مختلف در طول ۱۱ هزار سال اخیر( ۸ هزار سال قبل از میلاد تاکنون) از جمله:

نظم و زوال دولت ها (پروفسور فرانسیس فوکویاما)

چرا کشورها شکست می خورند(دکتر دارون عجم اغلو/دکتر جیمز رابینسون)

سیاست در بستر زمان(پروفسور پل پیرسون)

- فراز و فرود ملت ها( پروفسور منسر اولسون)

تاریخ بی خردی(باربارا تاکمن)

انتشار یافته است، الحق والانصاف کتاب ارزش مند فروپاشی به قلم پژوهش گر مبرز و توانا پروفسور جرد دایموند(برنده جایزه معتبر پولیتزر) بیشترین تاثیر فکری و  روشنگری ژرفی را در قبال موضوع مبرم تاثیرات فعالیت های بشری بر اضمحلال فضای زیست کره خاکی بر بسیاری از دغدغه مندان این عرصه گذاشته است. این کتاب با شرح و بسط مبسوط فرآیندهای منجر به فروپاشی طبعیت و تمدن های مختلف در اقصا نقاط جهان از منظر زیست محیطی نتیجه می گیرد که انسان قادر است نه فقط از طریق سیاست گزاری های غلط توامان با تنگ نظری های ایدئولوژیکی، گروهی و سیاسی بلکه با اصرار بر کژفهمی و بی تدبیری در رفتارهای روزمرگی خود تنها کره قابل زندگی را از حیز انتفاع ساقط سازد. طنز تلخ تاریخ اینکه بسیاری از این استراتژی ها و تصمیم های نابخردانه گریبان فردفرد ما ایرانیان را اعم از دست اندرکار یا شهروند عادی در طول اعصار گوناگون گرفته و خانه پدری مان را در لبه پرتگاه انحطاط سرزمینی و زیست محیطی(بخوانید ناترازی) از فرونشست زمین، خشکسالی - بحران آب و ریزگردها در هوا گرفته تا و معادن خواری، کمیت لنگ اکوسیستم و قس علی هذا به غایت درنوردیده است. از آنجا که به قول فیلسوف اسپانیایی جرج سانتایانا «ملتی که تاریخ را نداند لاجرم تاریخ را زندگی خواهد کرد» بر فردفرد ما فرض است تا با استیلا بر فقر مطالعاتی و بلاهت معرفتی و پی بردن به عمق خسران و بدون صرف همه انرژی و توان خود و فوت وقت در مقصریابی و سیاسیت زدگی محض که همچون آب در هاون کوفتن می ماند از هر آنچه در توش و توان داریم برای به حداقل رساندن سرعت این بحران بزرگ مایه گذاشته و بدون مساعی بی سرانجام در فرار از گذشته و پریدن از سایه بدیهیات، سرزمین عزیز مادری مان را به استعباد، برای نسل حاضر و فرزندان این زاد و بوم قابل استفاده و واجد نبض حیات و صد البته پابرجا نگاه داریم ولاغیر.