بررسی اثر ضد میکروبی ضدعفونی کننده های رایج در ایران در دندانپزشکی

مقدمه و هدف: شیوع بیماری های عفونی و مسری طی دهه های اخیر توجه جهانیان را برانگیخت. دهان انسان زیستگاه و محل رشد انواع میکروارگانیسم ها و راه انتقال بسیاری از بیماری هاست . انجام اعمال دندانپزشکی در محیط دهان باعث انتقال میکروارگانیسم های موجود در بزاق و خون بر سطوح کار و وسایل دندانپزشکی و آلودگی آنها می شود. کنترل عفونت نه تنها شامل پیشگیری از انتقال بیمارهای عنونی نظیر ایدز، هپاتیت و سل می باشد بلکه شامل جلوگیری از انتقال متقاطع میکروارگانیسم های پاتوژن فلور دهان نیز می باشد به منظور پیشگیری از انتقال آنها اصولی در زمینه ی کنترل عفونت در محیط های بهداشتی، درمانی ارائه شد. عدم رعایت این اصول توسط لابراتوارها و دندانپزشکان هنگام اقدامات درمانی می تواند تهدید جدی برای سلامتی بیماران و خود افراد باشد. ضدعفونی کردن یکی از اصول اولیه و اساسی در جلوگیری از انتقال عفونت هاه بیماری زا به بیماران می باشد. با توجه به اینکه بسیاری از و سایل دندانپز شکی جزء وسایل نیم بحرانی و غیر بحرانی هستند و احتمال آسیب آنها با اتوکلاو وجود دارد. لذا استفاده از مواد ضدعفونی کننده در وسایل دندانپزشکی از اهمیت زیاده بر خوردار است. محقق به دلیل خلاء اطلاعاتی موجود در زمینه میزان کارائی محصولات ضدعفونی کننده رایج در دندانپزشکی مطالعه ای با هدف بررسی اثر ضد میکروبی ضدعفونی کننده های رایج در دندانپزشکی را انجام داد.