مقایسه میزان پلی هیدروکسی بوتیرات (PHB) تولید شده توسط سیانوباکتر Spirulina sp. تحت شرایط pH های مختلف

استفاده از پلاستیک های سنتزی منجر به ایجاد مشکلاتی از قبیل دفن پسماندهای جامد و همچنین گرم شدن کره زمین می شود. برای حل این مشکل استفاده از پلیمرهای زیست تخریب پذیر همانند پلی هیدروکسی بوتیرات (PHB) تولید شده توسط میکروارگانیسم های پروکاریوتی از جمله باکتری ها و سیانوباکترها مناسب می باشد. هدف از این پژوهش ارزیابی و مقایسه تولید حداکثری PHB توسط سیانوباکتر Spirulina sp. جداشده از مخازن آبی استان گیلان تحت شرایط رشد در pH های مختلف 6)، 7، 10 و (12 به طور کمی و کیفی در شرایط آزمایشگاه بود. ابتدا ریزجلبک به مدت 20 روز در محیط کشت Zarruok تحت شرایط pH های مختلف کشت شد، پس از استخراج PHB با حلال کلروفرم/متانول جهت بررسی کیفی از روش رنگ آمیزی با سودان سیاه و دستگاه FTIR و برای بررسی کمی از روش توزین PHB توسط ترازو استفاده شد. گرانول های PHB به صورت لکه های سیاه درون سلول های ریزجلبک Spirulina sp. کشت یافته در تمام شرایط pH های مختلف مشاهده شدند . با توجه به طیف جذبی FTIR، PHB جدا شده تایید شد. میزان PHB تولید شده در شرایط 6 pH، 7، 10 و 12 به ترتیب 2/13، 0/76، 1 و 1/7 درصد (گرم/گرم وزن خشک) بدست آمد . با توجه به نتایج بدست آمده، محیط کشت با pH=6 برای تجمع بیشتر PHB در ریزجلبک نسبت به سایر محیط های مورد بررسی مناسب تر است.

کلیدواژه ها:

پلیمرهای زیست تخریب پذیر ، پلی هیدروکسی بوتیرات ، سیانوباکتر Spirulina sp.