اثربخشی آموزش گروهی حل مساله بر شادکامی و کیفیت زندگی زنان در حال درمان با متادون

هدف از انجام این پژوهش؛ بررسی اثربخشی اموزش گروهی حل مساله بر شادکامی و کیفیت زندگی زنان در حال درمان با متادون بود. روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایش و از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش را تمامی زنانی تشکیل می دادند که در سال 93-94 برای درمان سوءمصرف مواد مخدر به مراکز ترک اعتیاد شهر شاهرود مراجعه کرده و تحت درمان با متادون قرار داشتند. تعداد 30 زن مبتلا به سوء مصرف مواد تحت درمان نگهدارنده با متادون به شیوه نمونه گیری غیر احتمالی از نوع در دسترس در دو گروه آزمایش 15 نفر و گروه گواه 15 نفر قرار گرفتند. شرکت کنندگان گروه آزمایش یک دوره 8 جلسه ای آموزش گروهی حل مساله را دریافت کردند و گروه گواه در این مدت در لیست انتظار درمان قرار گرفتند. پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی 1991 و شادکامی آکسفورد آرجیل و همکاران 1989 در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون توسط کلیه شرکت کنندگان تکمیل شد. یافته های تحلیل کواریانس نشان داد که میانگین نمرات پس آزمون کیفیت زندگی و شادکامی گروه آزمایش نسبت به گروه گواه افزایش معناداری داشت P<0/001 نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش گروهی مهارت حل مساله می تواند به عنوان یک روش مداخله ای مفید، برای زنان مبتلا به سوء مصرف مواد تحت درمان نگهدارنده با متادون به کار رود.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، کیفیت زندگی ، متادون