بهینه سازی آزمایشگاهی عوامل موثر بر مهاجرت سیالات در دوغاب سیمان حفاری لایه های هیدروکربنی

یکی از مشکلات بزرگ حین سیمان کاری مهاجرت سیال از سیمان پشت جداری میباشد که ارائه راهکاری مناسب در جهت رفع آن کمک شایانی به صنعت حفاری خواهد کرد. عملیات سیمانکاری چاه ها شاید مهمترین بخش از حفاری و تکمیل چاه ها باشد که هم اکنون به صورت کاملا مطلوبی انجام نمی گردد. هدف از این پروژه بررسی رئولوژی و استحکام سیمان مورد استفاده در چاه ومقایسه رئولوژی سیمان مورد استفاده با شاخص های رئولوژی روز دنیا و تطبیق آنها با یکدیگر و در صورت نیاز بهینه سازی رئولوژی سیمان میباشد. در این پروژه آزمایشهای مرتبط مانند اندازه گیری های چگالی، ویسکوزیته ، PV، YP، آب آزاد، زمان بندش، تستهای یک محوره و سه محوره، هرزروی، UCA، SGSA و ... انجام خواهد گرفت. بدیهی است بهبود رئولوژی سیمان مورد استفاده باعث ایجاد پیوند مطلوب سیمان در آستری چاه ها و افزایش عمر چاه خواهد شد و در نتیجه نشت لبه آستری کاهش یافته و هرزروی کمتر خواهد شد. لذا تولید نفت از حفره تولیدی چاه ها افزایش مییابد. به منظور بررسی تاثیر نانوذرات در این پژوهش از نانوذره سیلیکا که بتواند به استحکام سیمان کمک کند استفاده شده میشود. سپس تستهای رئولوژی مختلفی نظیر تست آب آزاد و سایر تستهای مربوطه انجام شده و مشخصات سیمان با حالت اولیه مقایسه میگردد تا بتوان تاثیر حضور نانوذرات را بررسی کرد.

کلیدواژه ها:

سیمانکاری ، دوغاب سیمان ، رئولوژی ، مهاجرت گاز ، طراحی سیمان ، نانوذرات.