تاثیر سبک رهبری اصیل بر بهداشت روانی معلمان

رهبری اصیل که به تازگی در ادبیات رهبری وارد شده است برای اولین بار در سال 1990 در رشته جامعه شناسی و آموزش و پرورش مطرح گردید و با توجه به موقعیت خود به عنوان یک مفهوم نو ظهور توجه بسیاری را از سوی جامعه مطالعات رهبری (مجلات دانشگاهی، فصلنامه رهبری مجله مطالعات مدیریت و مجله مدیریت اروپا) جلب نمود و توسعه چارچوب اصلی کار توسط موسسه رهبری گالوپ تقبل گردید (لاد کین و تیلور ، 2010). رهبری اصیل به عنوان یک الگوی رفتاری از ظرفیت های روان شناختی مثبت و جو اخلاقی مثبت سازمانی منتج می گردد و موجبات پرورش خودآگاهی، جنبه های اخلاقی درونی، پردازش متعادل اطلاعات و شفافیت روابط را در کار با پیروان فراهم می سازد (والومبا، وانگ، اسکابروک وآولیو ، 2008). مدیرانی که دارای ویژگی های رهبران اصیل می باشند، می توانند نقش و الگوی مثبتی برای رشد روانشناسی مثبت ازجمله خوش بینی علمی معلمان ، خود آگاهی ،شفافیت ارتباطی، چشم انداز اخلاقی وتعلق خاطر کاری معلمان باشند و در واقع بسیاری از محققان معتقدند اولین مکانیسمی که باعث می شود رهبران اصیل بر روی پیروان خود تاثیر بگذارند نقش الگوی مثبت آن ها است (میچام ،2007) .

کلیدواژه ها:

سبک رهبری اصیل ، خودآگاهی ، پردازش متعادل