مسائل اخلاقی در پزشکی بازساختی و تحقیقات علوم سلولی

روش های درمانی دارویی و فیزیکی تاکنون نتوانسته است درصد قابل توجهی از بیماری ها را درمان کند و درمان های کنونی در بیماری ها عموما تسکینی و طولانی کننده حیات است. استفاده از سلول ها در درمان و بخصوص باز شدن درهای جدید درمانی بوسیله سلول های بنیادی نوید توانمند شدن درمان بیماری ها بخصوص بیماری هایصعب العلاج را آورده است. از آنجا که هدف اینگونه درمان ها دوباره ساختن سیستم های از بین رفته یا تغییر یافته است به آنها پزشکی باز ساختی می گویند.از آنجایی که این درمان ها جوان بوده و همچنین بسیار توانمند هستند، خطرات و بدنبال آن مسائل اخلاقی بسیاری متوجه این درمان ها است. این مسائل به دو دسته پژوهشی و درمانی تقسیم می گردد. در پژوهش مسئله اول تهیه سلول است. برای تهیه سلول های بنیادی جنینی انسانی ممکن است چندین جنین انسان از بین برود و این مسئله از دیدگاه بسیاری غیر اخلاقی است. دلیل این عده این است که برای رفع آلام انسان ها نباید انسان های دیگر فدا شوند. اما نکته مهم این است که آیا جنین آزمایشگاهی را میتوان انسان نامید از دیدگاه اسلام شروع زندگی انسانی از لانه گزینی در رحم است و به تدریج ادامه میابد تا 120 روزگی که روح به جنین دمیده می شود و اینجاست که میتوان جنین را انسان نامید. پس از بین رفتن جنین های اضافی که قبلا برای باروری آزمایشگاهی تهیه شده بودند در راه تهیه سلول های بنیادی توجیه پذیر است.

کلیدواژه ها:

سلول درمانی ، پزشکی بازساختی ، سلول های بنیادی ، کارآزمایی بالینی ، سازمان غذا و دارو