ارتباط بین کشیدن قلیان و پیر شدن : یک مطالعه سیتوپاتولوژیک

مقدمه پیری با تجمع برخی تغییرات سلولی مانند اکسیداسیون DNA و متیلاسیونDNA مشخص می شود. کشیدن قلیان اثر ژنوتوکسیک بر روی سلول های مخاط باکال انسان دارد. بررسی میکرونوکلئوس یک روش زیست ردیابی ساده جهت کشف صدمات محیطی مواد است. هدف از مطالعه بررسی اثر کشیدن قلیان بر روی روند پیری با استفاده از ارزیابی میکرونوکلئوس در سلول های مخاط گونه بود.روش اجرانمونه های سیتولوژی رنگ شده با فلوگن 20 فرد قلیانی و 20 نمونه شاهد که قلیان نمی کشیدند ، در یک مطالعه مورد-شاهد بررسی شد. تعداد میکرونوکلئوس ها در اسلایدهای بدست آماده از سلول های برداشته شده از مخاط باکال انسان با بزرگنمایی × 400 در 5 منطقه شمارش شد. تعداد میکرونوکلئوس ها در 500 سلول / نمونه محاسبه شد و بین دو گروه مقایسه گردید. تعداد قلیان های کشیده شده بر اساس فرمول تعداد × سال تعیین شد. تست های آماری linear regression وT-test در سطح 3 0.01 از احتمال در بررسی آماری استفاده شد.یافته ها میانگین شمارش میکرونوکلئوس در گروهی که قلیان می کشیدند و افراد شاهد به ترتیب 2/90 9/95 و 3/27 3/19 بود. تعداد میکرونوکلئوس در گروهی که قلیان می کشیدند به طور معنی دار از نمونه های شاهد بیشتر بود .(p=0) هر بار کشیدن قلیان باافزایش تعداد میکرونوکلئوس ها به میزان 0/027 همراه بود. بر اساس نتایج بدست آمده ، 13 بار کشیدن قلیان ، یک سال بر سن فرد می افزاید.نتیجه گیری دود ناشی از کشیدن قلیان تاثیر ژنوتوکسیک بر روی DNA دارد و می تواند سبب پیر شدن زودرس سلول های مخاط باکال در انسان شود .

کلیدواژه ها:

پیری ، تست ژنوتوکسیسیته ، میکرونوکلئوس ، دخانیات