چالش های توسعه محیط زیستی صنعت پرورش تیلاپیا در آبهای شور داخلی

توسعه پرورش تیلاپیا در آبهای شور داخلی اگر مسئولانه و مدیریت شده باشد نه تنها خطری برای محیط زیست ندارد بلکه کمک های زیادی به حفظ محیط زیست و تعادل اکوسیستم ها و تنوع زیستی هم می نماید. افزایش روز افزون جمعیت و نیاز به تولید بیشتر مواد غذایی، توسعه صنایع همراه با مصرف آب با کیفیت در آنها در مناطق خشک و نیمه خشک کشور، کاربرد آبهای شور را در امر کشاورزی اجتناب ناپذیر می نماید. یکی از فعالیت های مرتبط با صنعت آبزی پروری در آبهای داخلی، بهره برداری اقتصادی از آبهای زیرزمینی مناطقی است که تحت تاثیر شوری قرار گرفته اند. از جمله راهبردهای توسعه آبزی پروری در این مناطق ارزیابی پهنه های مستعد و اجرای پروژه های متعدد تحقیقاتی با موضوع امکان سنجی توسعه پرورش آبزیان برای این مناطق در منابع آبی استانهای مختلف کشور و بررسی ساختار جمعیتی و شناسایی و تحلیل اقتصادی، اجتماعی و شناسایی زیربناها و تاسیسات پشتیبانی می باشد. بنابراین، توسعه پرورش آبزیان مناسب برای این مناطق از جمله تیلاپیا با لحاظ کردن ملاحظلات زیست محیطی و کاهش اثرات حضور این گونه می تواند به همراه استفاده از تکنولوژی ها و مهندسی های پیشرفته باعث اقتصادی تر کردن این منابع و آبادانی مناطق کمتر توسعه یافته شود.

کلیدواژه ها:

چشم انداز ، آبزی پروری ، تیلاپیا ، توسعه ، آبهای شور