بررسی دیسترس اخلاقی در کارشناسان بیهوشی و اتاق عمل در مراکز آموزشی-درمانی 5 آذر و صیاد شیرازی گرگان در سال 97
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 519
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SRMMED22_461
تاریخ نمایه سازی: 19 آبان 1398
چکیده مقاله:
مقدمه: دیسترس اخلاقی یکی از موضوعات مهم و شایعی است که در زمینه ی اخلاق پزشکی بسیار مورد بحث قرار می گیرد. دیسترس اخلاقی در واقع حالتی است که در آن افراد با وجود داشتن آگاهی و توانایی در عملکرد اخلاقی، تحت شرایط مختلف قادر به انجام عمل درست اخلاقی نمی باشند. این حالت زمانی ایجاد می شود که شرایط مخالف، باورهای فردی و ارزش های اخلاقی درونی باشد و فرد باید در برابر این ارزش ها با توجه به محدودیت های واقعی با یک نتیجه گیری از آن شرایط عمل کند. وقوع دیسترس اخلاقی می تواند پیامدهای مختلفی را در در کارشناسان بیهوشی و اتاق عمل، بیماران و همچنین پزشکان ایجاد کند. به همین منظور این پژوهش با هدف بررسی دیسترس اخلاقی کارشناسان بیهوشی و اتاق عمل در مراکز آموزشی- درمانی بررسی شده است. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه ی توصیفی- مقطعی است که به بررسی دیسترس اخلاقی در پرستاران اتاق عمل پرداخته است. نمونه ها شامل 42 پرستار شاغل در اتاق عمل های بیمارستان های آموزشی –درمانی صیاد شیرازی و پنج آذر گرگان بود. اطلاعات این پژوهش از طریق پرسشنامه دو قسمتی جمع آوری گردید. قسمت اول پرسشنامه مربوط به اطلاعات دموگرافیک شامل: سن، جنس، وضعیت تاهل، نوع رشته، سطح تحصیلات، نوع استخدامی، نوع شیفت، سابقه کار است و بخش دوم شامل پرسشنامه ی اخلاقی 21 سوالی Corley است. هر یک از گزینه های مربوط به در این پرسشنامه، شدت و تکرار دیسترس را می سنجد. روایی و پایایی آن در مطالعات به ترتیب 88 / 0 و 93 / 0 می باشد. در پایان، داده های جمع آوری شده در نرمافزار spss نسخه 21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در مطالعه ی حاضر 42 نفر از کارشناسان بیهوشی و اتاق عمل های آموزشی صیاد شیرازی و پنج آذر گرگان شرکت داشتند. میانگین سن واحد های مورد پژوهش 94 / 6 ± 36 / 32 بود.از نظر جنس % 7 / 85 از این افراد را گروه مونث و مابقی را گروه مذکر تشکیل دادند.نتایج نشان می دهد که میانگین و انحراف معیار شدت دیسترس اخلاقی 44 / 0 ± 32 / 2 و میانگین و انحراف معیار تکرار دیسترس اخلاقی 5 / 0 ± 22 / 2 ( دامنه نمره 5 - 0) بود. آزمون t مستقل نشان داد که، میانگین شدت 04 / 0= P و میانگین تکرار 01 / 0=P در دو جنس تفاوت معنی داری وجود داشت که این میانگین در جنس مونث کمتر بود. همچنین این آزمون نشان داد میانگین شدت و تکرار دیسترس اخلاقی، وضعیت تاهل و نوع رشته تفاوت معنی داری نداشت. با استفاده از آزمون آنالیزواریانس نیز بین میانگین شدت و تکرار در سطح تحصیلات و نوع شیفت و نوع استخدامی تفاوت آماری معنی داری دیده نشد. نتیجه گیری: در این پژوهش دیسترس اخلاقی کارشناسان بیهوشی و اتاق عمل متوسط بوده است و در جنس مونث به صورت معناداری کمتر است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه رایجی
کمیته تحقیقات دانشجویی – دانشکده پیراپزشکی - دانشگاه علوم پزشکی گلستان - گرگان - ایران
سوده تیموری
کمیته تحقیقات دانشجویی – دانشکده پیراپزشکی - دانشگاه علوم پزشکی گلستان - گرگان - ایران
پریا سید حسینی
کمیته تحقیقات دانشجویی – دانشکده پیراپزشکی - دانشگاه علوم پزشکی گلستان - گرگان - ایران
یعقوب جعفری
مرکز تحقیقات علوم آزمایشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران