بازنمایی شخصیت محوری در رمان سگ و زمستان بلند اثر شهرنوش پارسی پور

عنصر شخصیت یکی ازعناصر مهم و اساسی در ادبیات داستانی است که نویسنده از طریق آن اندیشه ها و عواطف خود را به نمایش می گذارد. رمان سگ و زمستان بلند از جمله رمان هایی است که حضور شخصیت در آن بسیار پر رنگ است و به همین خاطر است که محققان در این تحقیق پس از آوردن مقدمه و پرداختن به توضیحات نظری در بخش نخست، سعی دارند به تحلیل شخصیت محوری در اصل داستان در بخش دوم بپردازند. رمان مهم سگ و زمستان بلند از شهرنوش پارسی پور بعد از رمان سووشون از سیمین دانشور در آخرین دهه حکومت پهلوی در ایران چاپ شد، رمانی که نویسنده سعی می کند با شخصیت پردازی خوب و دقیق، حوادث مهم سیاسی ایران را با تاکید بر مسائل روانی شخصیت ها و با توجه به روش تحلیل گفتمانی متن و عناصر برجسته حاضر در آن، بررسی و تحلیل کند.بنابراین در پژوهش حاضر برآنیم تا با روش تحلیلی و توصیفی، ابعاد شناختی شخصیت های رمان بویژه شخصیت های محوری که نماد قشر خاصی از جامعه هستند را مورد بررسی و تحلیل قرار دهیم.

کلیدواژه ها:

رمان ، شخصیت محوری ، سگ و زمستان بلند ، شهرنوش پارسی پور.