ارزیابی پاسخ لرزه ای پل در حالت مدل سازی کوله به صورت پایه ی دیواری

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر مدل سازی کوله به صورت پایه ی دیواری بر پاسخ های لرزه ای پل می باشد. با توجه به استقرار بسیاری از شهرهای کشور بر روی کمربند های لرزه ای، احتمال وقوع آسیب ناشی از زلزله در مورد انواع سازه ها، از جمله پل ، پدیده ای اجتناب ناپذیر است. بنابراین مدل سازی دقیق پل در مطالعات پژوهشی منجر به افزایش سطح آگاهی در خصوص شناخت صحیح از رفتار لرزه ای پل می گردد. تا کنون مطالعات گسترده ای در خصوص انواع روش های مدل سازی کوله پل به صورت غلتکی، ساده شده و کامل انجام شده است، اما در خصوص مدل سازی کوله به صورت پایه ی دیواری مطالعه ی قابل توجهی انجام نشده است. در این پژوهش، کوله پل به صورت پایه ی دیواری در نرم افزار sap2000 مدل سازی شده است و پاسخ های لرزه ای با روش تحلیل مودال، پوش آور و تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی، مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفته است. در روش مدلسازی کوله به صورت پایه ی دیواری، دیواره بتنی در محل کوله به عرض سواره رو پل و در ده ارتفاع مختلف با ضخامت 1.0 متر مدل شده است. نتایج مطالعه نشان می دهد، درصورت مدلسازی کوله به صورت پایه دیواری، بیشترین پریود زمانی در مود دوم (جابجایی عرضی) پل ایجاد شده و نیروی برش پایهی جهت وقوع گسیختگی 20 درصد افزایش یافته است. در حالت مدل سازی کوله به صورت پایه دیواری، پاسخ های لرزه ای تحت تاثیر ارتفاع خاکریز پشت کوله دست خوش تغییراتی خواهد بود. لذا برای پل هایی با ارتفاع کوله در محدوده ی 4 تا 9 متر، مدل سازی کوله به صورت پایه ی دیواری 13 تا 29 درصد اختلاف در مقادیر برش پایه و جابجایی ایجاد شده در راستای طولی پل را در مقایسه با ضوابط دستورالعمل کالترانس نشان می دهد

کلیدواژه ها:

مدل سازی کوله ، پایه ی دیواری ، تحلیل مودال ، پوش آور ، تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی