تعیین نواحی مستعد کشت انگور در شهرستان بوکان با استفاده از GIS

آمایش سرزمین و استفاده صحیح و متناسب از منابع و داده­های طبیعی و ویژگی­های محیطی از اصول مهم توسعه پایدار به شمار می­آید. پژوهش حاضر در این راستا و باهدف یافتن مکان­های مناسب برای کشت انگور در سطح شهرستان بوکان انجام گرفت. نوع تحقیق؛ توصیفی- اکتشافی و شیوه گردآوری داده­ها کتابخانه­ای بود. جهت انجام این مهم چهارده عامل طبیعی تاثیرگذار در رشد انگور شامل ارتفاع، شیب، جهت شیب، خاک­شناسی، زمین­شناسی، کاربری اراضی، تبخیر و تعرق، سرعت باد، رطوبت نسبی، سرمای زمستانه، بارش، میانگین حداقل­ها و حداکثرهای دما و میانگین دمای روزانه بر پایه­ی نقشه­های مبنا در مقیاس 000,1:50 پس از استخراج، بر پایه­ی روش AHP ارزش­گذاری و اولویت­بندی شدند. سپس با استفاده از GIS و سایر نرم­افزارهای مرتبط به­منظور یافتن نواحی مناسب برای کشت انگور مورد شناسایی و تجزیه ­و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان می­دهد که حدود 5/30% مساحت شهرستان شرایط بسیار مناسب و مناسب را دارا است که به ترتیب حائز اولویت اول و دوم می­باشند که از لحاظ جغرافیایی در نواحی شمالی و شمال غربی شهرستان توزیع شده است. عمل­آوری انگور در بقیه­ی 5/69% مساحت شهرستان شامل نواحی جنوبی، شرقی و مرکزی تناسبی با آب، هوا و خاک منطقه ندارد.

کلیدواژه ها:

انگور ، آمایش سرزمین ، روش AHP ، عوامل طبیعی