بررسی الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی در ایزوله های استافیلوکوکوس کواگولاز منفی جداشده از نمونه های بالینی

سابقه و هدف: به دلیل ظهور و گسترش مقاومت ضد میکروبی در استافیلوکوکوسهای کواگولاز منفی Coagulase-negative Staphylococci که غالبا جزء فلور طبیعی سطح پوست و غشای مخاطی انسان میباشند و از سوی دیگر با توجه به محدودیت گزینه های درمانی، مطالعه حاضر به منظور تعیین الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی درCoNSجداشده از نمونه های بالینی انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 44 جدایه استافیلوکوکوس کواگولاز منفی از نمونه های بالینی بیماران سرپایی و بستری در بیمارستان آیتالله کوه کمری شهر مرند با استفاده از روشهای استاندارد بیوش یمیایی شناا س یی شدند. برا ی ت شخ یص مقاومت به آنتیبیوتیک های رایج از روش انتشار از د یسک استفاده گردید . همچنین جهت بررس ی فراوانی ژنهای مقاومتvanA و mecAاز روش مولتیپلکسMultiplex Polymerase Chain Reaction) PCRبهره گرفته شد. یافتهها: با استفاده از روش دیسک دیفیوژن مشخص گردید که جدایه ها بیشترین مقاومت را نسبت به اریترومای سین88.64 در صد دارند؛ درحالی که کمترین مقاومت ن سبت به مروپنم4.55در صد مشاهده شد. از سوی دیگر، بررس ی مولکولی نشان دهنده حضور18/18درصدی ژنmecAدر جدایه ها بود؛ اما هیچکدام از جدایه ها حاوی ژنvanAنبودند.نتیجه گیری: با توجه به فراوانی ژنmecA و نتایج الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی در بین استافیلوکوکوس های کواگولاز منفی و نیز عدم مشاهده مقاومت به ونکومایسین با استفاده از روشPCRلازم است از روشهای دقیقتر آزمایشگاهی جهت تشخیص مقاومت آنتیبیوتیکی استفاده کرد تا از گسترش مقاومت در این باکتریجلوگیری شود

کلیدواژه ها:

استافیلوکوکوس کواگولاز منفی ، مقاومت آنتیبیوتیکی ، واکنش زنجیره پلیمراز