حذف دی متیل هیدرازین نامتقارن از هوای آلوده توسط فرآیند گیاه پالایی

سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 674

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IHSC12_261

تاریخ نمایه سازی: 13 مهر 1398

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: دی متیل هیدرازین نامتقارن (UDMH) به عنوان سوخت در موشک ها کاربرد زیادی دارد. این ترکیب به دلیل فشار بخار بالا به راحتی وارد هوای محیط می شود. UDMH خاصیت سرطانزایی و جهش زایی دارد و جز ترکیباتحتمالا سرطانزا (2B) دسته بندی می شود. هدف این مطالعه، بررسی کارایی گیاه پالایی در حذف UDMH از هوا است.روش کار: برای اینکار از گیاه زینتی شفلرا آربوریکلا ( (Schefflera arboricola درون یک محفظه پلکسی گلاس (طول 84، عرض 62، و ارتفاع 72 سانتیمتر) استفاده شد، و به مدت یک ماه اثر سه محدوده غلظتی 01-0,5)، 1-2، و 4-5 میلی گرم بر کیلوگرم) و زمان تماس بستر خالی یا 30) EBRT و 60 ثانیه) بر کارایی گیاه پالایی بررسی شد. ابتدا محفظه بدون گیاه و بمنظور کنترل اثر گیاه بر میزان حذف استفاده شد. نمونه برداری و سنجش میزان UDMH در هوا مطابق روش و NIOSH 3515 و توسط دستگاه DR-5000 انجام شد.یافته ها: طبق نتایج، میانگین کارایی حذف UDMH در محفظه دارای گیاه در محدوده غلظتی 01-0,5، 1-2، و 4-5 میلی گرم بر کیلوگرم به ترتیب 95 4، 91 5 و 85 6 درصد بود که بطور معنی داری بیشتر از کارایی حذف در محفظه کنترل (بدون گیاه) بود(.(p<0/05 همچنین میانگین کلی حذف در EBRT معادل 30 و 60 ثانیه به ترتیب 93 4 و 86 6 بود.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که با افزایش غلظت، درصد کارایی حذف کاهش می یابد. همچنین با کاهش EBRT، کارایی حذف کاهش یافت که دلیل این امر ممکن است کاهش تعداد برخوردهای مولکولهای گاز آلاینده با سطح برگ گیاه باشد. به طور کلی می توان نتیجه گرفت گیاه پالایی یک روش ساده و موثر در حذف UDMH از هوای آلوده است.

نویسندگان

ایمان پارسه

استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایران

امیر شاعری

دانشجوی کارشناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایران

ملیکا حسینی نژاد

دانشجوی کارشناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایران

زهرا سیف

دانشجوی کارشناسی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی بهبهان، بهبهان، ایران