بررسی تاثیر کرم واژینال شبدر قرمز بر عملکرد جنسی زنان یائسه: یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 847
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOGI-22-8_004
تاریخ نمایه سازی: 8 مهر 1398
چکیده مقاله:
مقدمه: اختلالات عملکرد جنسی در زنان یائسه میتواند باعث کاهش کیفیت زندگی آنها در این دوران شود. با توجه به اثر فیتواستروژن ها در بهبودی علائم یائسگی، مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر کرم واژینال شبدر قرمز بر عملکرد جنسی زنان یائسه انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی سه سوکور در سال 1397 بر روی 76 زن یائسه در اهواز انجام شد. زنان به طور تصادفی در دو گروه 38 نفره مصرف کننده کرم واژینال شبدر قرمز و دارونما قرار گرفتند و روزانه یک اپلیکاتور از کرم واژینال را که با دوز 5 گرم در روز بود، به مدت 8 هفته استفاده کردند. عملکرد جنسی با استفاده از پرسشنامه عملکرد جنسی زنان بررسی شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه22) و آزمونهای آماری تی مستقل، کای دو، من ویتنی و ویلکاکسون انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین امتیاز تمامی حیطههای عملکرد جنسی اعم از: میل جنسی، برانگیختگی، رطوبت واژن، ارگاسم، رضایت جنسی و درد حین مقاربت پس از 8 هفته مداخله در هر دو گروه افزایش معنی داری پیدا کرد که این تغییرات در گروه شبدر قرمز نسبت به پلاسبو به طور معنی داری بالاتر بود (001/0> p). میانگین نمره کل پرسشنامه عملکرد جنسی قبل از مداخله در گروه شبدر قرمز 41/0±91/9 و در گروه دارونما 28/0±77/9 بود که پس از 8 هفته مداخله در گروه شبدر قرمز به 72/1±98/28 و در گروه دارونما به 51/0±59/17 رسید. این اختلاف در گروه مصرف کننده شبدر قرمز نسبت به پلاسبو به طور معنی داری بیشتر بود (001/0> p). نتیجه گیری: شبدر قرمز اثرات مفیدی بر میزان عملکرد جنسی در زنان یائسه دارد، لذا میتواند به عنوان یک درمان جایگزین پیشنهاد گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
جمیله خیاطان
کارشناس ارشد مامایی، مرکز تحقیقات آندروپوز منوپوز، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
مینا ایروانی
استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات آندروپوز منوپوز، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
اسکندر مقیمی پور
استاد گروه داروسازی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
محمد حسین حقیقی زاده
مربی آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :