بیابانزایی، راهکارها و چالشها (مطالعه موردی: دشت سیستان)

دشت سیستان در جنوب شرقی ایران واقع شده است. سیستان با بارندگی میانگین سالیانه 50 میلی متر و میزان تبخیر سالیانه 4500 میلی متر از شرایط نامساعد محیطی برخوردار بوده و بر اساس شاخص خشکی دومارتن جزو نواحی فراخشک محسوب می شود. مهمترین منبع آب شیرین منطقه دریاچه هامون می باشد که وقوع خشکسالی در منطقه سیستان پس از سال 1378 باعث خشک شدن هامون ها و تشدید عوامل محدود کننده حیات گیاهی و جانوری در منطقه شده و خسارتهای جبران ناپذیری را به بیوم و اکوسیستم منطقه وارد کرده است. در این مقاله به بررسی ابعاد مختلف اثرات خشکسالی های اخیر منطقه سیستان و تأثیر عوامل طبیعی و انسانی در خشک شدن هامونها و افزایش شدت بیابانزایی در منطقه سیستان پرداخته شده است و سعی شده که افق توسعه با در نظر گرفتن بحران خشکسالی ترسیم گردد

کلیدواژه ها:

خشکسالی ، هامون ، بیابانزایی ، سیستان