ظرفیتسازی توسعه درونی در بافتهای فرسوده شهری؛ مطالعه موردی: مرکز شهر گنبدکاووس

ظرفیت یابی و ظرفیت سازی توسعه درونی بافتهای فرسوده شهری در کل6یت فضای شهر میتواند توسعه تدریجی و مداوم را در این گونه از بافتهای شهری مهیا کند و شهر را از طرحی وحدت یافته و رشدی ساختاری از ذره فضا تا کلان فضا برخوردار سازد. در این نوشتار بر پایه الگوی راهبردی منتج از نظریه کل6یت رشد یابنده کریستوفر الکساندر و نظریه ساماندهی استخوانبندی اصلی شهر ادموند بیکن، رویکرد توسعه میانافزا برای مداخله در بخشی از بافت فرسوده شهر گنبدکاووس و مرکز تجاری اداری شهر (CBD) تعیین شده است؛ الگوی راهبردیی که به اتکاء آن جایگاه فضای مداخله در کلیت شهر، بصورت یکپارچه تعریف و تنظیم گردیده تا براساس فرصتها، قابلیتها و ظرفیت فضاها، تحرکهای توسعه ای مناسبی را در عرصه گسترده بافت فرسوده شهر گنبدکاووس بتوان رقم زد. نتایج بدست آمده به کمک نرم افزار ARC GIS و با استفاده از روش AHP نشان میدهد که عمدتا0 زمینهای رها شده و بلااستفاده داخل بلوکها از لحاظ اولویت، قابلیت مداخله بیشتری را دارند. بنابراین پرداختن به ظرفیت توسعه ای فضاهای بایر، رها شده و استفاده مجدد از آنها که موضوع رویکرد توسعه میان افزا1 است میتواند به ساماندهی مجدد انسان و فعالیت در فضای مورد مطالعه منجر گردد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، مرکز تجاری شهر (CBD) ، توسعه میان افزا ، فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP)