نقش آمین ها به عنوان محیط جاذب برای جذب دی اکسیدکربن پس از احتراق

دو روش پایه برای دریافت دی اکسیدکربن با استفاده از آمین ها از طریق محلول مایع و یا تثبیت با تیمار آمین ها در پشتیبان های جامد وجود دارد. این آمین های ایجاد شده، مجددا برای چرخه جذب دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. هزینه انرژی اصلی این فرایند برای جذب حرارتی دی اکسیدکربن از محلول آمین قابل استفاده است (رویکرد نوسان دما) ، آمین ها برای دریافت دی اکسیدکربن از دهه 1930 مورد استفاده قرار گرفته اند که انرژی ضروری را می توان با استفاده از حلال واکنشی تر کاهش داد که مبادله کننده تلاقی را در دمای کمتر فعال می سازد. بر مبنای تحقیق پارامتری با استفاده از مونواتانول آمین، فرایند جذب / بازجذب بهینه، نیازمند انرژی کمتر ایجاد شده است به علاوه، پلی آمین ها سریع ترین نرخ جذب اولیه را برای تمامی آمین های مورد آزمایش در شرایط مشخص نشان داده اند

کلیدواژه ها:

آمین ، گرمایش جهانی ، گازگلخانه ای ، CO2 ضبط