بررسی رابطه تمایز یافتگی با تاب آوری در زنان متقاضی طلاق مرکز اورژانس اجتماعی 123 شهرستان فسا

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تمایز یافتگی با تاب آوری در زنان متقاضی طلاق مرکز اورژانس اجتماعی 123 شهرستان فسا بود. این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی (پیش بینی) بود. جامعه آماری این مطالعه را زنان متقاضی طلاق مراجعه کننده به مرکز اورژانس اجتماعی شهر فسا در بازه زمانی آذرماه 1395 تا آذرماه 1396 تشکیل دادند. نمونه 196 زن بودند که به شیوه در دسترس انتخاب و به مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه تمایز یافتگی جکسون پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSSV20 انجام شد. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که از میان ابعاد تمایز یافتگی، مولفه های جایگاه من و هم آمیختگی عاطفی با دیگران دارای رابطه مثبت و معنادار و مولفه های واکنش پذیری عاطفی و گریز عاطفی دارای رابطه منفی و معناداری با تاب آوری بودند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز حاکی از آن بود که تمایز یافتگی به صورت مثبت و معنادار 40/9 درصد از واریانس تاب آوری را در زنان متقاضی طلاق پیش بینی می نماید. بنابراین به منظور بهبود تاب آوری در زنان متقاضی طلاق توجه به متغیر تمایز یافتگی طی پژوهش های آتی و کارآزمایی های بالینی با هدف طراحی مدل های مداخله ای مناسب و تلاش برای ارتقاء سلامت روانی سودمند خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تمایز یافتگی ، تاب آوری ، زنان ، طلاق