بررسی اثربخشی آموزش به بیمار با استفاده از آموزش از راه دور با استفاده از فضای مجازی
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 998
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MEDMEM03_014
تاریخ نمایه سازی: 23 شهریور 1398
چکیده مقاله:
زمینه: آموزش به بیمار یک فرایند پویا و مداوم است که از زمان پذیرش تا بعد از ترخیص به منظور کمک به فرد جهت ازتقا توانمندی وی در مراقبت از خود و بهبود کیفیت زندگی وی اجرا می شود و در این راستا از روش های مختلفی جهت آموزش استفاده می شود. با توسعه فن اوری و استفاده از فضای مجازی یکی از روش های آموزش، آموزش از راه دور با استفاده از فضای مجازی است. در مطالعه حاضر مزایا و موانع آموزش از راه دور با استفاده از فضای مجازی و نرم افزارهای پیام رسان بررسی شده است. اهداف: ارتقای اثربخشی آموزشی و توانمندی مراقبت از خود در بیماران با استفاده از آموزش از راه دور با استفاده از فضای مجازی و نرم افزارهای پیام رسان به روش اقدام پژوهی روش تحقیق: مطالعه به روش اقدام پژوهی عملی یا مشارکتی متقابل انجام شد. هر چرخه اقدام پژوهی دارای 4 مرحله شامل برنامه ریزی، اجرا، مشاهده و انعکاس می باشد. در مرحله برنامه ریزی، محتوای آموزش به بیماران تدوین شد. در مرحله اجرا کانال های اختصاصی آموزش به بیمار طراحی شد و محتوای آموزشی از طریق آنها در اختیار بیماران و مراجعه کنندگان قرار گرفت. در مرحله مشاهده، تغییرات احتمالی ناشی از اجرای برنامه مورد بررسی قرار می گیرند و و در گام چهارم (انعکاس) با بازخوردهای مشارکت کنندگان محتوا ها مورد بررسی و به روز رسانی قرار می گرقت. مشارکت کنندگان این پژوهش را پرستاران و پزشکان شاغل و بیماران بستری تشکیل می دادند که به روش هدفمند جهت شرکت در پژوهش انتخاب شدند. در پژوهش حاضر با توجه به هدف و مرحله پژوهش از روش های پرسش نامه (فرم ارزیابی اثربخشی آموزش بیمار) مصاحبه فردی و مرور نظامند متون برای گردآوری داده ها استفاده شد. جهت تحلیل داده های حاصل از پرسشنامه از آمار توصیفی و تحلیلی و برای تحلیل داده های حاصل از مصاحبه از روش تحلیل محتوای کیفی استفاده شد. یافته ها: اثربخشی آموزش بیماران در روش آموزش از راه دور با استفاده از فضای مجازی و نرم افزارهای پیام رسان به اثربخش تر بود.از نظر مشارکت کنندگان روش های آموزش از راه دور در دسترس تر ، مناسب تر و راحت تر است. بیماران بیان می کردند در این روش مباحثی را که در روش چهره به چهره نمی توانند بیان کنند و یا در فراموش کرده اند را می توانند فراگیرند. نتیجه گیری: آموزش به بیمار به روش آموزش از راه دور با استفاده از فضای مجازی و نرم افزارهای پیام رسان به اثربخش ، در دسترس و مقرون به صرفه است و با ر ضایتمندی بیماران همراه است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
راضیه غفوری
استادیار، گروه اتاق عمل، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران