نشانه های سنجه زمان بر تندیسی از ایزدبانوی آناهیتا

اردوی سور آناهیتا، ایزدبانویی که در باورهای ایران باستان از جایگاهی ویژه برخوردار است. می توان گفت آناهیتا برجسته ترین و بارزترین ایزدبانویی است که در متون و نقوش ایران باستان بازتاب یافته است. چهره این ایزدبانو همواره به مانند بانویی ایستاده نمایانده شده است که گاه برهنه و گاه دارای پوشش است. در یک تندیس از آناهیتا (تندیس معروف و شناخته شده آناهیتا با دو بال که در هر سوی خود شیری را به دست گرفته است که در آن نمادهایی از ماه و خورشید به کار رفته است، به خوبی می توان به کمک این نمادپرازی های انجام یافته، به مباحث پیرامون سنجه - شناسی زمان دست یافت. در این مقاله بر آنیم تا به کمک نماد شناسی و تحلیل نشانه های موجود از آنها به بحث سنجه های زمان و شیوه گاهشماری بپردازیم. این پژوهش به ما نشان میدهد که نماد به کار رفته در این تندیس با سنجه های زمانی در پیوند است و بخشی از نمادپردازی در هنر ایران باستان بیش از پیش بر ما نمایان میشود

کلیدواژه ها:

سنجه زمان ، ماه ، خورشید ، نماد زمان ، آناهیتا ، اردوی سور آناهیتا۔