نقش تربیت دینی در هنجارگرایی بزهکاران کانون اصلاح و تربیت

محکومیت به نگهداری در کانون اصلاح و تربیت عالیترین واکنش تنبیهی برخورد با بزهکاری اطفال و نوجوانان است که در برخی موارد مصرح در قانون صورت میپذیرد. مسئله بازاجتماعی نمودن این گروه از نوبزهکاران از امور مورد توجه در نظام کیفری است. رویکرد اصلاحی و تربیتی در کانون از طریق آموزشهای متنوع صورت میگیرد. یکی از مهمترین این آموزشها توجه به تقویت معنویت و دین گرایی در بازپروران است. دین مبین اسلام به عنوان اکمل ادیان، نسبت به تربیت همه جانبه افراد در رده های سنی مختلف اهتمام ویژه داشته است و با نظر به اندیشه های اصلاحی در آموزه های خود و تقویت خودکنترلی، ایمان به معاد و لزوم رعایت حق دیگران، نقش قابل توجهی در سرکوب تمایلات مجرمانه دارد و یافته های میدانی بر آن صحه میگذارد، لذا شایسته است که در اولویت برنامه های اصلاحی قرار گیرد، معالوصف رویکرد به تربیت دینی در کانون اصلاح و تربیت فاقد مرکزیت بوده و در کنار سایر آموزشها در نظر گرفته میشود. این در حالی است که گستره تربیت دینی در تمام امور مادی و معنوی این امکان را فراهم میسازد که سایر آموزشهای ارائه شده در کانون نیز متاثر از جامعیت فقه تربیتی به اهداف خود دست یابند. بدیهی است که نتیجه مطلوب در خصوص این گروه از بزهکاران منوط به استمرار حمایتهای پساکانونی است.