پیش بینی امنیت روانی پرستاران براساس هوش اخلاقی

سابقه وهدف: در محیط پر تنش کاری بخش های ویژه و اورژانس ، هوش اخلاقی بالا در پرستاران به عنوان یک عامل حمایتی در برابر فشارهای مختلف به شمار می آید. پرستاران با به کارگیری هوش اخلاقی خود می توانند در برقراری ارتباط با سایر همکاران و بیماران به صورت موثر عمل نمایند و احتمالا از این طریق می توانند زمینه ارتقاء سلامت و امنیت روانی خویش را فراهم سازند.با توجه به اهمیت امنیت روان بر عملکرد و کیفیت زندگی کاری پرستاران،این پژوهش با هدف بررسی میزان پیش بینی کنندگی و رابطه امنیت روانی وهوش اخلاقی پرستاران بخش های ویژه و اورژانس بیمارستان های آموزشی بیرجند انجام شده است.مواد و روش ها: مطالعه توصیفی- همبستگی حاضر بر روی 255 پرستار در بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند انجام شد.پرستاران به روش سرشماری از بخش های ویژه و اورژانس انتخاب شدند.ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه هوش اخلاقی لنیک وکیل(2005) و پرسشنامه امنیت روانی ادمونسون(1997) بود که پایایی آنها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب 0/93 و 0/80 گزارش شده است.داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی: ضریب همبستگی پیرسون، آزمونt ورگرسیون خطی و با استفاده از نرم افزار16 spss تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: از 255 پرستار مورد مطالعه 106 پرستار (41/6%) شاغل در بخش اورژانس و 149 نفر (58/4%) شاغل در بخش مراقبتهای ویژه بودند. میانگین نمره هوش اخلاقی 0/47±3/64 وامنیت روانی 0/75±3/75 به دست آمد. میانگین نمره هوش اخلاقی و امنیت روانی در پرستاران بر حسب بخش محل خدمت، جنس، وضعیت تاهل، سطح تحصیلات و سن تفاوت معناداری نداشت (p<0/05) ولی میانگین نمره هوش اخلاقی در پرستاران دارای سابقه خدمت بالای 10 سال نسبت به پرستاران دارای سابقه خدمت 5-1 سال به طور معناداری بیشتر بود (0/03=p) .هم چنین بین هوش اخلاقی (p=0/009، r=0/16) و مولفه های درستکاری (p=0/009، r=0/16) مسئولیت پذیری (p=0/001، r=0/20) و دلسوزی (p=0/005، r=0/18) با امنیت روانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ولی بین مولفه بخشش و امنیت روانی رابطه معناداری به دست نیامد (p=0/08، r=0/11). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که از بین مولفه های هوش اخلاقی، دلسوزی با بتای (β=0/21) ومسئولیت با بتای (β=0/19) قدرت پیش بینی امنیت روانی پرستاران را دارند (F=19/39,P<0.05).به گونه ای که متغیرهای پیش بین(دلسوزی ومسئولیت) توانسته اند 12 درصد از واریانس متغیر پاسخ( امنیت روان) را پیش بینی کنند (Adj.R=0.12). نتیجه گیری: بهره گیری از هوش اخلاقی به عنوان یک عامل حمایتی درون زاد، می تواند امنیت روانی پرستاران را بهبود بخشد و آسیب های ناشی از فشار کاری را با تقویت عوامل روانشناختی مثبت کاهش دهد. لذا به مدیران بیمارستان ها پیشنهاد می شود که جهت ارتقاء هرچه بیشتر سطح امنیت روانی پرستاران، اقدام به برگزاری کلاس های آموزشی هوش اخلاقی کنند. هم چنین پیشنهاد می شود رابطه ی بین امنیت روانی و سایر انواع هوش نیز در پرستاران مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش اخلاقی ، امنیت روانی ، پرستاران