مجازات رجم در پرتو عناوین ثانوی

در ماده ۲۲۵ قانون مجازات اسلامی، مصوب ۱۳۹۲، رجم به عنوان مجازات اصلی زنای محصنه، تعیین شده است. ازطرفی به‎موجب ماده یادشده، هرگاه امکان اجرای این مجازات وجود نداشته باشد، مجازات های شلاق یا اعدام- بسته به مورد آن- جایگزین خواهد شد. با عنایت به انتقاد نهادهای بین‎المللی و سوء استفاده رسانه های گروهی غربی، از اجرای احکام رجم در نظام جمهوری اسلامی ایران، نگارنده با روش کتابخانه ای تحلیلی نشان می دهد از منظر فقهی جایگزینی مجازات‎های دیگر به جای رجم، اقدامی موجه و مطابق با موازین فقهی است، زیرا از یک سو، دو عنوان ثانوی وهن دین و نفرت از دین بر موضوع رجم عارض شده است و حکم اولی وجوب اجرای رجم را موقتا به حکم ثانوی حرمت اجرای آن تغییر داده است و از سوی دیگر، انتخاب نوع مجازات های جایگزین رجم نیز بر اساس مبانی فقهی مربوط به رجم صورت گرفته است. نکته دیگر اینکه از نظر نویسنده، معرفی کردن رجم به ­عنوان مجازات اصلی و اولیه زنای محصنه در ماده یادشده قابل نقد است، زیرا حکم اولیه وجوب رجم در شرایط کنونی تغییر کرده است.

کلیدواژه ها:

رجم(سنگسار) ، ماده ۲۲۵ قانون مجازات اسلامی ، مجازات اصلی زنای محصنه ، حکم ثانوی زنای محصنه ، مجازات جایگزین رجم