ارزیابی اثرات تحریم اقتصادی بر مناطق روستایی با تاکید بر امنیت غذایی(مطالعه موردی:روستاهای شهرستان سردشت)

امنیت غذایی وضعیتی است که در آن تمام مردم از دسترسی اقتصادی و فیزیکی به غذا برخوردارند. امنیت غذایی یک عامل بسیار مهم برای رشد اقتصادی و توسعه یک ملت می باشد. تحریم های اقتصادی مخصوصا آن دسته از آنها که سیستم های تولیدی را هدف می گیرند باعث می شوند که دسترسی اقتصادی و فیزیکی به غذا آسیب ببیند. از 34 سال پیش کشورهای غربی بر مبنای مسائل سیاسی اقدام به تحریم ایران نموده اند که این تحریم ها باعث جلوگیری از رشد اقتصادی گردیده که به نوبه خود باعث اثرگذاری بر وضعیت امنیت غذایی بخصوص در مناطق روستایی شده است. تحریم اقتصادی از دیدگاه امنیت غذایی باعث خطر ناامنی غذائی، فقر، قحطی، گرسنگی و زوال یک ملت خواهد بود. بدون تردید، برخورداری از غذای کافی یک حق انسانی است و محروم شدن افراد از آن، به هر دلیلی، در حکم یک جنایت می باشد. امنیت غذایی سنگ بنای یک جامعه توسعه یافته و عنصر اصلی سلامت فکری، روانی و جسمی آن جامعه است. بنابراین ناامنی غذایی تهدیدی بالفعل یا بالقوه علیه ارزش های بنیادین جامعه خواهد بود. روش تحقیق در مقاله حاضر توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و میدانی می باشد. هدف تحقیق ارزیابی اثرات تحریم اقتصادی بر امنیت غذایی روستاهای سردشت می باشد.

کلیدواژه ها:

تحریم اقتصادی ، امنیت غذایی ، مناطق روستایی ، شهرستان سردشت