تبیین مدل توانمندسازی روانشناختی کارکنان بر اساس اعتماد سازمانی

هدف از پژوهش حاضر شناسایی سازوکار توانمندسازی روانشناختی کارکنان بر اساس اعتماد سازمانی در اداره کل ورزش و جوانان استان ایلام بود. روش تحقیق توصیفی - همبستگی بوده و نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران شامل90 نفر از کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان ایلام انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری دو پرسشنامه استاندارد اعتماد سازمانی و پرسشنامه توانمندسازی روانشناختی بود. پایایی هر یک از پرسشنامه ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 91/0 و 93/0 به دست آمد . با اجرای مدل تاییدی پرسشنامه از طریق نرم افزار لیزرل مشخص شد که هر کدام از ابزار پژوهش دارای اعتبار و روایی سازه مناسبی بودند. نتایج تحلیل مسیر با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری نشان می دهند که دو عامل گشودگی و صداقت و نگرانی و دلواپسی بهترین پیشایندها برای توانمندسازی روانشناختی کارکنان بودند (R2= .29; p≤ .01). یافته ها نشان داد که 17 درصد از تغییرات واریانس توانمندسازی روانشناختی کارکنان از طریق اعتماد سازمانی در ورزش ایجاد می شوند (r= .41; t-value= 3.24). از این رو به مدیران ورزشی پیشنهاد می شود که به منظور ارتقای منابع انسانی خود و در نهایت اثربخشی سازمانی، تلاش کنند تا بسترهای لازم برای محیطی مبتنی بر اعتماد در سازمان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

اعتماد سازمانی ، گشودگی و صداقت ، نگرانی و دلواپسی ، توانمندسازی روانشناختی ، ورزش