ارجاع در نشانگرهای اهمیت مطلب در سخنرانی های علمی دانشگاهی

درک سخنرانی­های علمی کلاسی استاد، برای دانشجوها امری دشوار است. این دشواری، می­تواند ناشی از زودگذر بودن مطالب شفاهی ارائه ­شده و پراکندگی اطلاعات منسجم در سخنرانی­ها باشد. آن­چه می­تواند به دانشجوها در درک این گونه سخنرانی­ها کمک کند، شناخت این گونه سبک است. به همین منظور، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی ارجاع در نشان گرهای اهمیت مطلب در سخنرانی های علمی انگلیسی است. به ویژه، این مقاله کوشیده است چگونگی ارجاع­ دهی در نشان گرهای اهمیت مطلب به وسیله استادهای دانشگاه – با جنسیت مرد و زن- را بررسی نماید. رونوشت 160 سخنرانی موجود در پیکره انگلیسی بیس، بررسی شد و فهرستی از 1،350 نمونه نشان گر اهمیت مطلب استخراج شد. سپس، این نشان گرها به پنج دسته سازمان­دهی کلام، تعامل با مخاطب، پوشش موضوع، وضعیت مطلب و ارتباط با امتحان گروه­ بندی شده و از جنبه ارجاع – پیش­ مرجع، پس­ مرجع و مرجع مشترک - برای استادهایی با جنسیت متفاوت بررسی شدند. یافته ­های پژوهش نشان داد؛ (1) تمامی استادها، چه زن و چه مرد، بیشتر تمایل دارند در پیوند با نشان گرهای سازمان دهی کلام و وضعیت مطلب، به صورت پس مرجع به مطلب مهم اشاره کنند، (2) هر دو گروه استادها، در ارتباط با ویژگی پوشش دهی موضوع، تقریبا به طور مساوی از نشان گرهای پیش­ مرجع و پس ­مرجع استفاده می­کنند، (3) ویژگی ارتباط با امتحان هم به وسیله استادهای مرد و زن، فقط به صورت پیش مرجع انجام می­شود و (4) تعامل با مخاطب، در نشان گرهای اهمیت مطلب، بیشتر به صورت پس مرجع صورت می­گیرد. به طور کلی، پژوهش حاضر نشان داد، بیشتر نشان گرهای اهمیت مطلب در سخنرانی­های علمی انگلیسی، پس ­مرجع هستند.

کلیدواژه ها:

سخنرانی علمی ، ارجاع ، پیش مرجع ، پس مرجع ، مرجع مشترک