رابطه مادر- کودک و هوش هیجانی با رشد اجتماعی کودک

سالهای اولیه زندگی یکی از مهمترین مراحل رشد اجتماعی افراد به شمار میرود که عوامل بسیاری در نحوه شکلگیری آن نقش دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط مادر-کودک و هوش هیجانی با رشد اجتماعی کودک انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان شهر شیراز بود که در دوره ابتدایی مشغول به تحصیل بودند. از بین این افراد، 200 کودک با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از مدارس شهر شیراز انتخاب شدند و بوسیله مقیاس های ارزیابی رابطه والد-کودک MCRES ، هوش هیجانی EIQ و رشد اجتماعی (WSDQ) مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از روش خطی رگرسیون چندگانه به شیوه گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که سبک پذیرش فرزند :0/23 ، 0/003 p: و هوش عاطفی :0/49 ، p: 0 /0001 قادر است رشد اجتماعی کودک را پیشبینی نماید. به عبارت دیگر، هر چه سبک پذیرش فرزند توسط مادر و هوش عاطفی کودک بیشتر باشد، رشد اجتماعی وی نیز بالاتر خواهد بود. این یافته میتواند در کلینیک های خانوادهدرمانی و در جهت بهبود رشد اجتماعی کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

رابطه مادر-کودک ، هوش عاطفی ، رشد اجتماعی