پیش بینی پرخوری بر اساس تجربه رابطه های نزدیک و پیوند والدینی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی پرخوری بر اساس تجربه رابطه های نزدیک و پیوند والدینی دختران دبیرستانی انجام شد. روش این پژوهش کمی و کاربردی و نیز توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دختر دوم و سوم دبیرستانهای تهران بود. با استفاده از روش نمونهبرداری خوشه ای چندمرحله ای و تصادفی 347 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از مقیاس پرخوری ورمالی، بلک، داستون وراردین (1982)، پرسشنامه ساختارهای رابطه فرلی، هفرنان، ویکاری و برامباو (2011) و ابزارپیوند والدینی پارکر، تاپلینگ و براون (1979) استفاده شد. داده ها با آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شدند. بر اساس یافته ها بین نشانهشناسی پرخوری با اجتناب وابسته به دلبستگی ( 0/210) و اضطراب وابسته به دلبستگی (0/244) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین نشانه شناسی پرخوری با مراقبت پدر (0/294) رابطه مثبت و معنادار و با فزون حمایت گری پدر (- 0/240) رابطه منفی و معنادار دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد اجتناب وابسته به دلبستگی بهتنهایی 2 درصد و اضطراب وابسته به دلبستگی بهتنهایی 4 درصد از واریانس نشانه شناسی پرخوری را تبیین میکنند و در حالت کلی دلبستگی دانش آموزان 8 درصد از واریانس نشانه شناسی پرخوری آنها را تبیین میکرد، همچنین مراقبت پدر 5 درصد و فزون حمایتگری 2 درصد از واریانس پرخوری را تبیین می کنند و در حالت کلی رابطه با پدر 11 درصد از واریانس نشانهشناسی پرخوری را تبیین می کند. از پژوهش حاضر این نتیجه حاصل میشود که رابطه های نزدیک و پیوند والدینی سهم متوسطی در پیش بینی نشانگان پرخوری دارند.

کلیدواژه ها:

پرخوری ، رابطه های نزدیک ، پیوند والدینی