رابطه خلاقیت با پیشرفت تحصیلی دانش آموز ان

هدف از این پژوهش بررسی رابطه خلاقیت با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره دوم مقطع ابتدایی بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل 50 دانش آموز ان دوره دوم مقطع ابتدایی شهرستان ساری بودند که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. برای سنجش خلاقیت از پرسشنامه خلاقیت تورستون و میلین جر (1953) و برای پیشرفت تحصیلی هم از معدل بالای 18 در سال تحصیلی 95 - 96 آنان استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و روش همبستگی اسپیرمن انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ارتباط معناداری وجود ندارد. با توجه به یافته ها پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بیشتر ناشی از تلاش است نه خلاقیت.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموز ان