مقیاس انگیزش درونی دانش آموزان: ساخت و استانداردسازی

هدف از پژوهش حاضر ساخت ابزاری روا و معتبر به منظور سنجش انگیزش درونی و نیازهای بنیادین روانشناختی برای دانش آموزان ایرانی بود. ساختار نظری این مقیاس، نظریه خودتعیین گری است. نظریه خودتعیین گری بیان میکند که ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی که شامل سه نیاز خودمختاری، شایستگی و ارتباط است، منجر به انگیزش درونی میشود (دسی و رایان، .(2000 این مطالعه شامل دو مرحله ساخت و استانداردسازی بود. در مرحله ساخت ساختار 4 عاملی با 16 گویه طراحی شد که عوامل این مقیاس شامل انگیزش درونی، خودمختاری، شایستگی و ارتباط بوده و هر عامل 4 گویه داشت. در مرحله استانداردسازی، پرسشنامه توسط 382 دانش آموزان پایه پنجم شهر تهران که با روش نمونه گیری خوشه ای از مناطق شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز تهران انتخاب شده بودند، تکمیل شد. داده ها با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی بررسی شدند و مقیاسی دارای 5 عامل و 15 گویه به دست آمد. 3 عامل نخست تایید شده و عامل چهارم به دو عامل ارتباط با معلم و ارتباط با همکلاسیها تفکیک گردید. همچنین یکی از گویه ها روی هیچ یک از عوامل بارگذاری نشد و حذف گردید. نتایج تحلیل عاملی بیانگر ساختار 5 عاملی با ارزش ویژه ی بالای 0/1 بود که در مجموع 57 درصد از واریانس کل مقیاس را تبیین میکرد. بهاینترتیب روایی سازه این مقیاس توسط تحلیل عاملی اکتشافی، تایید شد. روایی محتوایی مقیاس نیز با نظر سه متخصص احراز گردید. جهت سنجش اعتبار این ابزار از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. ضریب آلفای کرونباخ برای این مقیاس، 0/706 به دست آمد.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، مقیاس ، روایی ، اعتبار