بررسی خطرات ژیومورفیک در شهر تبریز

مخاطرات محیطی به عنوان یکی از تهدیدات جوامع بشری و مانعی بر سر راه توسعه پایدار در سال های اخیار اهمیتیزیادی پیدا کرده اند. بدون شک با توجه به افزایش جمعیت جهان، فشار بیش از حد به منابع طبیعی و محیط زیست واقلیم در حال گذر مخاطرات محیطی در برنامه ریزیهای کشورهای مختلف اولویت های بالایی را به خود اختصاص می دهند.کشور ایران به دلیل داشتن وضعیت جغرافیایی خاص و وجود تنوع آب و هوایی مختلف، همچنین به دلیل فراوانیتغییرات زمین شناختی و ژیومورفولوژی با بلایای طبیعی گوناگون دست به گریبان است که همه ساله باعث خسارت ها وصدمات فراوانی شده است . شهر تبریز به عنوان بزرگترین شهر منطقه شمال غرب کشور در جلگه وسیع و نسبتامسطحی در کناره شرقی دریاچه ارومیه واقع شده اسات و دارای واحدهای توپوگرافی لیتولوژی و ژیومورفولوژیکمختلف می باشد. در دهه های اخیر دخالت بی رویه و بدون شناخت انسان در زمینه دینامیک محیط طبیعی در راستایاجرای برنامه های عمرانی گسترش شهر را به سمت مناطق مخاطره آمیز سوق داده است . بطوریکه با ایجاد تغییراتیدر محیط سبب تشدید سیستم های مورفوژنز و وقوع پدیده های ژیومورفیک مانند زمین لغزش شده است.در پژوهش حاضر ، خطرات طبیعی تهدید کننده شهر تبریز شناسایی شده است . ممیزی خطرات و تجزیه و تحلیلآنها و ارایه راه کارهای مقابله با آنها از اهداف اصلی پژوهش است. این بررسی نشان داد که عمده ترین خطر تهدیدکننده شهر تبریز ، گسل بزرگ شمال این شهر است که خطرات دیگر از قبیل رانش زمین و فرونشست نیز به تبع آناتفاق خواهند افتاد . در مرحله بعدی ، وقوع سیلاب از خطرات اصلی شهر تبریز محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

ژیومورفولوژی ، مخاطرات محیطی ، گسل تبریز ، پهنه بندی ، تبریز