نقد و تحلیل حکایت شیخ صنعان براساس نظریه فرآیند فردیت یونگ

از منظر نقد کهن الگویی، حکایت شیخ صنعان، داستان برخورد خودآگاه پیری زاهد و عناصر فراموش شده ای از ضمیر ناخودآگاه اوست، که با نمادهایی از تابوشکنی آشکار می شود. چالش پیش آمده، با ایجاد دگرگونی در نگرش و زندگی پیر صنعان، سبب می شود که او به بازشناسی و پذیرش این جنبه های واپس زده بپردازد. جلوه کهن الگوهای آنیما، پیر دانا، قهرمان، و نیز مفاهیم مرتبط با آن همچون سایه، سفر و ولادت مجدد، حکایت شیخ صنعان را از ظرفیت بالای تاویل بر مبنای نظریات روان کاوانه یونگ برخوردار نموده است.در پژوهش پیش رو براساس نظریه فرآیند فردیت فرآیندی که به توصیف سیر تکامل شخصیت می پردازد حوادث داستان بررسی و نشان داده می شود که چگونه پیر صنعان از این رهگذر، به بازشناسی بخشی از غرایز فراموش شده و تمایلات پنهان در ضمیر ناخودآگاه می پردازد. گذشته از طرح این نظریه، تاویل های متناسب با منظومه فکری عطار، بیان و به موارد تمایز و هماهنگی توجه می شود.

کلیدواژه ها:

حکایت شیخ صنعان ، فرآیند فردیت ، کهن الگو ، آنیما ، ولادت مجدد