هوش معنوی، نشاط اجتماعی، همدلی رشد اخلاقی در دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه هوش معنوی با نشاط اجتماعی- همدلی رشد اخلاقی در دانش آموزان می باشد. یافته های پژوهش حاضر نشان داد که هوش معنوی در بردارنده نوعی سازگاری رفتار حل مساله است که بالاترین سطوح رشد را در حیطه های مختلف شناختی، اخلاقی، هیجانی، بین فردی و... شامل می شود فرد را در جهت هماهنگی با پدیده های اطرافش دستیابی به یکپارچگی درونی بیرونی یاری می نماید. قابل ذکر است روش های هوش معنوی (مثل مراقبه، پرورش خودآگاهی در ادیان مختلف به ویژه آموزه های دین اسلام جایگاه بسزایی دارد. در مورد نشاط اجتماعی همدلی نیز هر چقدر افراد یک جامعه در رسیدن به اهداف مورد انتظار خود موفق باشند، رضایت ذهنی آنان بالا رفته این امر سبب افزایش نشاط خواهد شد همچنین براساس تیوری قضاوت اجتماعی، نوع قضاوت در مورد افراد به ویژه از سوی اعضای خانواده، دوستان نزدیکان، همکاران تاثیر به سزایی در احساس نشاط افراد خواهد داشت در صورت عدم تایید مقبولیت افراد در جامعه، امکان احساس بیگانگی انزوا در بین افراد جامعه افزایش خواهد یافت بررسی چگونگی شکلگیری اخلاق در کودک از جمله مباحث پیچیده بحث انگیزی است که رویکردها، مکاتب دیدگاه های مختلفی را به چالش درگیری عمیقی کشانده است. روانشناسان، رشد اخلاقی را مشتمل بر سه عنصر اساسی میدانند: 1. عنصر شناختی، 2. عنصر رفتاری، 3. عنصر عاطفی.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، رشد اخلاقی ، نشاط اجتماعی همدلی